ะแนนให้เฉินชาง โจวหงกวงก็อดสูดหายใจไม่ได้
ดูท่าทางทุกคนคงยอมรับเฉินชางแล้วสินะ!
คณะกรรมการมีไม่น้อย หากมีเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนจะเป็นอะไรไป!
คิดแล้วโจวหงกวงก็ส่งมือถือคืนให้เฉียนเลี่ยงแล้วพูดว่า “หัวหน้าเฉียน ผมมีข้อเสนอ!”
เฉียนเลี่ยงชะงักไป “หัวหน้าโจวพูดมาเลยครับ”
โจวหงกวงกดเสียงต่ำ กระซิบกับเฉียนเลี่ยงว่า “เพิ่มตำแหน่งคณะกรรมการอีกหนึ่งตำแหน่งเถอะครับ ให้กรรมการบริหารโหวตกันที่งานเลย ยังไงซะตำแหน่งคณะกรรมการก็เป็นแค่ตำแหน่งลอยๆ ไม่ควรให้เรื่องนี้มีผลกระทบกับความกระตือรือร้นของทุกคนนะครับ”
ดวงตาเฉียนเลี่ยงเปล่งประกาย มองโจวหงกวงแล้วพูดว่า “หัวหน้าโจวคิดเหมือนผมเลยครับ!”
โจวหงกวงอดยิ้มไม่ได้
เฉียนเลี่ยงพยักหน้า
……
……
ในตอนที่ฉินเยว่เห็นเฉินชางได้คะแนนเต็ม ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกเต็มตื้นและภาคภูมิใจ
เธอภูมิใจ!
เธอเลื่อมใสในตัวเฉินชางอย่างถึงที่สุด
เมื่อจางโหย่วฝูเห็นผลคะแนนก็เตรียมให้ฉินเยว่ผู้เป็นพิธีกรประกาศผล แต่ทันใดนั้นเอง จู่ๆ เฉียนเลี่ยงก็สะกิดแขนจางโหย่วฝู ส่งสัญญาณว่ามีเรื่องจะพูดด้วย
จางโหย่วฝูชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้ารับ
เฉียนเลี่ยงยืดตัวขึ้นเดินไปด้านหน้าเวที ยกไมโครโฟนขึ้นพูดว่า “ผมเชื่อว่าการที่เฉินชางได้คะแนนเต็มเป็นเพราะทุกคนเห็นข่าวแล้วสินะครับ! นี่คือความภาคภูมิใจของบุคลากรทางการแพทย์อย่างพวกเรา! เป็นแบบอย่างของผู้ทำงานด้านการแพทย์ คนแบบนี้ควรได้รับความชื่
