ง่ายๆ ก็คือ เป็นเวลาของคนใหญ่คนโต
เมื่องานสัมมนาจบลงแล้ว เฉียนเลี่ยงและจางโหย่วฝูก็เดินเข้ามาหาโจวหงกวง “หัวหน้าโจว วันนี้คุณไปรถรอบกี่โมงครับ ผมจะให้คนไปส่งคนที่ป้ายรถ”
โจวหงกวงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “พรุ่งนี้บ่ายๆ ค่อยกลับแล้วกันครับ ถึงยังไงผมก็ตั้งใจพานักเรียนมาดูแนวคิดของเฉินชาง แล้วก็…ถึงวันนี้จะไม่สำเร็จผล แต่ก็ถือว่าได้ให้บทเรียนกับพวกนักเรียนแล้ว สำหรับคนเป็นหมอ คุณธรรมสำคัญกว่าฝีมือ พรุ่งนี้ค่อยกลับแล้วกันครับ!”
เฉียนเลี่ยงได้ยินดังนั้นก็ดีใจขึ้นมาทันที “ได้ครับ!”
โจวหงกวงพูดจบก็พูดกับทั้งสองต่อไปว่า “จริงสิ คืนนี้ก็ไปโรงพยาบาลอันดับสองสักหน่อยเถอะ ผมรู้สึกสนใจการผ่าตัดเคสนั้นน่ะครับ”
เฉียนเลี่ยงและจางโหย่วฝูได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า เริ่มติดต่อไปหาโรงพยาบาลอันดับสองทันที
……
……
ฉินเยว่รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วตรงไปยังโรงพยาบาลอันดับสองโดยไม่สนใจแม้แต่จะกินข้าว เธออยากเอาเรื่องที่เฉินชางได้เป็นคณะกรรมการไปบอกเขาเต็มทีแล้ว!
หวังว่าคนอื่นจะไม่บอกเขาก่อน!
น่าเสียดาย ตอนนี้เฉินชางเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เขาคิดว่าจะไปกินขนมปังและดื่มน้ำในห้องทำงานเพื่อให้พออุ่นท้องได้บ้าง แต่เมื่อเขาเพิ่งผ่าตัดเสร็จก็มีนักข่าวเข้ามาขอสัมภาษณ์
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาจะได้ออกทีวี คงกินขนมปังดื่มและน้ำไปด้วยไม่ได้หรอก
เฉินชางก็มีความคิดอย่างไอดอลอยู่เหมือนกัน
ออกทีวีครั้งแรก หากไม่พูดอะไรดีๆ ก็ต้องเ
