บทที่ 445 เมื่อได้พบปาฏิหาริย์ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ย่อมเป็นไปได้!
“ห้ามเลือดก่อน!”
หลี่เป่าซานสั่งอย่างเด็ดขาด เถามี่ก็รีบหันมารับคีมห้ามเลือดแล้วหนีบลงตรงเส้นเลือดที่มีเลือดออกโดยตรง ส่วนเฉินชางก็ไม่ลังเลอีกต่อไป!
เขาจะเย็บแผล!
ทุกคนได้ประจักษ์แจ้งในฝีมือการเย็บเส้นเลือดของเฉินชางด้วยตาตนเองมาแล้วจึงเชื่อมั่นในตัวเขามาก หลี่เป่าซานและเถามี่จึงไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากมายอีก
การหยุดเลือดก็เปรียบเสมือนกองหน้าในสงครามผ่าตัดครั้งนี้
หลี่เป่าซานตรวจสอบช่องท้องอย่างระมัดระวัง เถามี่ใช้คีมจับและกดไปตามตำแหน่งที่สมควร ส่วนเฉินชางก็เย็บเส้นเลือดอย่างแน่นหนา!
เพียงไม่นานการเย็บเพื่อหยุดเลือดก็ดำเนินไปตามขั้นตอนไม่มีสะดุด ทว่าตอนที่หลี่เป่าซานย้ายไปตรวจบริเวณม้ามกลับพบว่าเส้นเลือดบริเวณม้ามมีเลือดไหลพุ่งออกมา
เถามี่มีปฏิกิริยาว่องไวมาก เขารีบใช้คีมหนีบไว้ทันที!
ตอนนี้สิ่งที่ทุกคนจำเป็นต้องเลือกปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว นั่นก็คือควรจะจัดการม้ามเช่นไร
หลี่เป่าซานลังเลเล็กน้อย “ตัดออกหมดเลยดีไหมครับ”
เถามี่พิจารณา “เหลือไว้สักหน่อยไหมครับ…ผู้ป่วยยังอายุน้อยอยู่เลย…”
หลี่เป่าซานเงียบไป! ทว่าจะอย่างไรตอนนี้ก็ต้องเลือกอยู่ดี
เฉินชางพูดขึ้นว่า “เย็บเส้นเลือดที่ม้ามก่อนแล้วกันครับ!”
ทั้งสองมองเฉินชางครู่หนึ่งด้วยสายตาครุ่นคิด จากนั้นจึงพยักหน้า
ม้ามเป็นอวัยวะที่คอยสร้างภูมิคุ้มกันและเม็ดเลือดเป็นด่านสุดท
