งานสัมมนาประจำปีในวันนี้มีโจวหงกวงผู้เป็นหัวหน้าแผนกของโรงพยาบาล 301 ควบตำแหน่งรองประธานสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีแห่งประเทศจีนมาร่วมงานนี้เพราะเฉินชางด้วย ถ้าเฉินชางไม่มาจะไม่เป็นการหักหน้าเขาหรือ!
ตอนนี้เฉียนเลี่ยงเดินเข้ามาแล้ว “เป็นอะไรกันครับหัวหน้าจาง ร้อนใจเรื่องอะไรครับ”
จางโหย่วฝูพูดว่า “เสี่ยวเฉินยังไม่มาเลย”
เฉียนเลี่ยงชะงักไป เขามองไปที่นาฬิกา “ยังไม่ถึงเวลาเลยครับ รออีกเดี๋ยวค่อยว่ากันเถอะ”
……
……
เมื่อเฉินชางเห็นแจ้งเตือนภารกิจของระบบก็ต้องชะงักไปทันที! เขากดรับภารกิจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ส่วนเรื่องตำแหน่งคณะกรรมการสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดี…ก็ช่างมันเถอะ!
เฉินชางมองผู้บาดเจ็บหญิงแล้วถอนใจออกมา ค่อยว่ากันเถอะ ช่วยคนสำคัญกว่า!
ตอนนี้มีคนประมาณสี่ห้าคนเข็นเตียงลงมาจากรถฉุกเฉิน 120 แล้ว มีบางคนถือกล่องอุปกรณ์แพทย์ฉุกเฉินวิ่งเข้ามาด้วย แต่รถตำรวจยังมาไม่ถึง!
เสี่ยวหลินถือกล่องอุปกรณ์ ส่วนเล่อเล่อดูแลเตียง เมื่อพวกเธอเดินเข้ามา เฉินชางก็บอกกับหญิงผู้บาดเจ็บ ประคองเธอขึ้นเปลแล้วหามอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้บริเวณลำคอได้รับการกระทบกระเทือน
เฉินชางพูดขึ้นว่า “หามขึ้นรถไปก่อนครับ!”
พูดจบก็ยกเปลขึ้นไปบนรถพร้อมเล่อเล่อ
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่งก็มีหมอที่ติดตามมากับรถฉุกเฉินอยู่อีกสองสามคน หนึ่งในนั้นก็คือจางเสวี่ยเลี่ยงศัลยแพทย์กระดูก พวกเขาหามผู้บาดเจ็บชายขึ้นรถฉุกเฉินอีกคันหนึ
