บทที่ 442 ฉุกเฉินสุดๆ!
คุณลุงวิ่งเข้ามา เฉินชางรีบพูดขึ้นว่า “คุณช่วยผมกดปากแผลไว้ทีนะครับ!”
คุณลุงพยักหน้า! เฉินชางมองคุณลุงอย่างขอบคุณ
ปัจจุบันนี้คนที่ยินดีก้าวออกมาช่วยเหลือคนอื่นมีไม่มากแล้ว ส่วนคุณลุงคนนี้แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะดูไม่น่าเชื่อถือแต่ก็เป็นคนจิตใจดี! หากเป็นคนอื่นอาจปล่อยเฉินชางเอาไว้แล้วหนีไปนานแล้ว
เฉินชางคนเดียวจะทำอะไรได้บ้าง คงทำอะไรมากไม่ได้แน่นอน! แต่คุณลุงหนวดงามคนนี้กลับหยุดรถแล้วลงมาช่วยด้วยตัวเอง!
เมื่อได้ยินเฉินชางพูดดังนั้นคุณลุงก็พยักหน้ารับอย่างจริงจัง จากนั้นจึงออกแรงกดปากแผลเอาไว้ ตอนนี้สูทสีดำของเฉินชางเปียกชุ่มไปด้วยเลือดจนเห็นรอยเลือดชัดเจน ไม่ทันไรมือของคุณลุงที่กดอยู่เหนือเสื้อสูทก็ถูกย้อมไปด้วยสีเลือด!
เลือดออกมากขนาดนี้เชียว!
คิดแล้วคุณลุงก็อดหวาดผวาไม่ได้
ทางด้านเฉินชาง เขากำลังกังวลเรื่องอื่นอยู่ ผู้ป่วยจะมีเลือดออกภายในหรือไม่ หากเลือดไหลย้อนจนไปอุดกั้นหลอดลมขึ้นมาอาจทำให้หายใจไม่ออกก็เป็นได้! ดังนั้นเขาจำเป็นต้องกำจัดสิ่งแปลกปลอมในช่องปากให้ผู้บาดเจ็บก่อน จากนั้นก็รีบเคลียร์หลอดลมเท่าที่จะทำได้!
ขณะนี้ที่เกิดเหตุมีผู้ใหญ่อยู่เพียงสองคนกับเด็กชายอายุประมาณเจ็ดแปดขวบอีกหนึ่งคน ดวงตาของเด็กชายจ้องมองมารดาที่นอนจมอยู่ในกองเลือด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา มือทั้งสองประสานกันไว้บริเวณหน้าอกราวกับกำลังอธิษฐาน ใบหน้าก้มต่ำ พึมพําขอให้พระเจ้าคุ้มคร
