บทที่ 441 เกิดเหตุไม่คาดฝัน!
เช้าวันเสาร์ เฉินชางจัดการตัวเองจนสะอาดสะอ้านเรียบร้อย เขาสวมสูทและรองเท้าหนังดูเป็นทางการ ยืนส่องกระจกอยู่สามนาที เมื่อพอใจแล้วจึงออกเดินทาง
นี่เป็นเสื้อผ้าของสามปีก่อน ตอนนี้ไม่ค่อยพอดีตัวนัก ท่าทางเขาจะตัวใหญ่แข็งแรงกว่าเมื่อสามปีก่อน หรือไม่ก็คงสูงขึ้นอีกแล้ว
วารสาร BMJ ยังคงไม่มีการตอบรับใดๆ ทว่าวารสารการปลูกถ่ายตับเพียงอย่างเดียวก็พอไปวัดไปวาได้แล้ว เมื่อรวมกับแนวคิดที่ตนเผยแพร่ไปกับคลิปการผ่าตัดทั้งสองเคส เฉินชางคิดว่าเรื่องจะเป็นคณะกรรมการคงไม่มีปัญหาแล้ว!
ตอนแรกเขาตั้งใจเดินทางไปพร้อมฉินเยว่ แต่ฉินเยว่บอกเฉินชางแล้วว่าให้เขาไปเอง ส่วนเธอจะไปสายสักหน่อย เฉินชางทำอะไรไม่ได้จึงได้แต่เดินทางไปอย่างโดดเดี่ยว
เช้าวันเสาร์ รถที่สัญจรอยู่บนถนนไม่มากนัก อีกทั้งถนนก็ดูกว้างขวางเป็นพิเศษ กระตุ้นให้ผู้ใช้ถนนอยากเหยียบคันเร่งจริงๆ
เขาใช้แอปเรียกรถไม่ถึงสองนาทีรถก็มาถึงแล้ว เป็นรถโตโยต้าคันหนึ่ง คนขับรถอายุมากแล้วประมาณห้าสิบกว่าปีเห็นจะได้ เมื่อเห็นเฉินชางเดินเข้ามาก็ยิ้มจนตาหยีแล้วพูดว่า “พ่อหนุ่ม แต่งตัวดีแบบนี้ไปนัดบอดหรือ”
เฉินชางเลือกนั่งบริเวณที่นั่งข้างคนขับ เขามองคุณลุงคนขับแล้วพูดยิ้มๆ ว่า “ผมแต่งตัวแบบนี้ไปนัดบอด คุณคิดว่าจะมีโอกาสสำเร็จมากไหมครับ”
คุณลุงหัวเราะ “หล่อแบบนี้แต่งตัวยังไงก็สำเร็จทั้งนั้นแหละ!”
ประโยคนี้ทำเอาทั้งคู่หัวเราะกันพักใหญ่
อ
