งแปดสิบปี ดังนั้นจึงเรียกได้ว่าหนังหุ้มกระดูก!
ตอนนี้ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวอย่างทรมาน ปากพ่นลมหายใจกระชั้นถี่ แล้วยังร้องอืออาอีกด้วย ทำให้แพทย์ฝึกงานหลายคนที่มาชมดูความสนุกอดถอยหลังไปไม่ได้!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ดูเหมือนอะโทรปีนไม่มีประโยชน์อะไรเลย อัตราการเต้นของหัวใจยังอยู่ที่ยี่สิบครั้งต่อนาที
เฉินชางพิจารณา จากนั้นจึงรีบเปลี่ยนยาทันที “ไอโซพรีนาลีน[1]”
ในกล่องอุปกรณ์กู้ชีพฉุกเฉินมีอุปกรณ์อยู่ครบชุด ยาสำหรับใช้กู้ชีพมีครบครัน นางพยาบาลเล่อเล่อรีบค้นหา…
ตอนนี้เอง เฉินชางก็พูดกับเสี่ยวหลินที่อยู่ข้างๆ ว่า “เตรียมแคลเซียมคลอไรด์ 10 ml! ฉีดเข้าเส้นเลือดดำ! แล้วก็อินซูลินสิบยูนิตด้วยครับ ฉีดเข้าเส้นเลือดดำเหมือนเดิม!”
เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ พวกหมอฝึกงานที่อยู่ด้านหลังพลันตาค้าง!
ถึงกับใช้แคลเซียมคลอไรด์ในตอนนี้เชียวหรือ!
พวกเขามีสีหน้าสับสนมึนงง ไม่รู้ว่าทำไมพอเฉินชางดูกราฟหัวใจเสร็จแล้วก็รีบฉีดแคลเซียมคลอไรด์เข้าเส้นเลือดดำทันที
ผู้ป่วย…ขาดแคลเซียมหรือ
พวกเขาไม่เข้าใจ!
ความจริงสวีตงตงเองก็งุนงงเช่นกัน แต่ยังคงยืนอยู่ข้างหลัง ถือสมุดจดทุกประโยคของเฉินชางลงไป
เนื่องจากแคลเซียมคลอไรด์และอินซูลินไม่อยู่ในอุปกรณ์กู้ชีพ ดังนั้นจึงต้องให้พยาบาลไปเบิกมา
เมื่อมาถึงแล้ว เฉินชางก็มองเสี่ยวหลิน กล่าวกำชับว่า “จำไว้นะครับ! ฉีดแคลเซียมคลอไรด์ให้ช้าหน่อย 10 ml ให้เสร็จภายในห้านาที! อินซูลินก็ฉีดเข้
