ปแบบนี้!
‘ขอโทษค่ะ’ คำพูดนี้ ใช่คำที่เธอควรพูดเหรอ
คิดถึงตรงนี้ วิสัญญีแพทย์ที่ยังอายุน้อยก็รู้สึกเหมือนทัศนคติของตนถูกทำร้าย
หัวหน้าเมิ่งคนนี้ เทพธิดาเมิ่งคนนี้ก็มีท่าทีแบบนี้ด้วยหรือ
เทพธิดาที่องอาจผ่าเผย เชื่อมั่นในตัวเองและรอบรู้คนนั้นไปไหนล่ะ
……
……
การผ่าตัดใช้เวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมงก็จบลง เฉินชางรู้สึกไม่สบายคอเล็กน้อย! นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าแนะนำคนอื่นผ่าตัดหนึ่งเคสยังเหนื่อยกว่าผ่าตัดเองสองเคสอีก!
หลังจากเมิ่งซีเย็บปิดเรียบร้อยแล้วก็มองเฉินชางอย่างกังวล ในดวงตาเต็มไปด้วยความอับอาย
ตอนนี้เอง เฉินชางพลันทอดถอนใจออกมา “อันที่จริงคุณทำได้ไม่เลวแล้ว แต่เป็นผมใจร้อนเกินไป อาจารย์เมิ่ง คุณก็กลับไปทบทวนคำพูดผมให้ดีนะครับ”
เมิ่งซีพยักหน้า “ค่ะ ขอบคุณมากเสี่ยวเฉิน!”
เมิ่งซีคิดในใจว่า เธอควรเรียกอีกฝ่ายว่าอาจารย์เฉินหรือเปล่า
คิดถึงตรงนี้ เมิ่งซีก็รีบสลัดความคิดนี้ออกไป ยังอายคนอื่นไม่พอหรือไง ถูกนักเรียนตัวเองสั่งสอนจนมีสภาพแบบนี้แล้ว!
เฮ้อ…
เมื่อออกมาจากห้องผ่าตัด ทั้งสองก็ไปล้างมือด้วยกัน
เฉินชางคิดไปคิดมาก็พูดขึ้นว่า “อาจารย์เมิ่ง ผมว่าคุณควรทำลายกรอบความคิดเดิมๆ และวิธีผ่าตัดแบบเดิมของคุณให้ได้นะครับ ถึงขั้นตอนนี้มันจะยาก แต่มีแค่ทำแบบนี้ถึงจะพัฒนาได้!”
ความจริงไม่ใช่ว่าเมิ่งซีโง่หรืออะไร แต่การผ่าตัดก็เหมือนการทำอาหาร ต้องทำลายกรอบความเคยชินแบบเดิมๆ ของตัวเองไปให้ได้ เพ
