้เป็นวันอังคาร พรุ่งนี้ก็คือวันพุธ เฉียนเลี่ยงพิจารณาดูแล้วพบว่ายังทันเวลาจึงรีบยิ้มตอบไปว่า “ได้ครับ ลำบากหัวหน้าโจวแล้ว”
จะอย่างไรระหว่างโจวหงกวงและเฉียนเลี่ยงก็ยังมีระยะห่างกันอยู่ แม้เฉียนเลี่ยงจะมีหน้ามีตาในสมาคมตับและถุงน้ำดีของมณฑลตงหยาง แต่เวทีที่ได้แสดงความสามารถนั้นแตกต่างกันแน่นอน นั่นเป็นเพราะว่าแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีของโรงพยาบาล 301 และโรงพยาบาลตงต้าห่างชั้นกันมาก
ความจริงเฉียนเลี่ยงเห็นโจวหงกวงชิงได้รับตำแหน่งนักวิชาการไปก่อนเช่นนี้ ในใจก็อิจฉาจนทนไม่ไหว แต่ตำแหน่งนักวิชาการยังห่างจากเขาอีกไกล สิ่งที่ต้องมีก็คือวิทยานิพนธ์และหัวข้อการวิจัย ที่สำคัญที่สุดก็คือรางวัลหนึ่งชิ้น แต่เพราะขอบเขตและเวทีสำหรับแสดงผลงานมีจำกัด เขาจึงจนปัญญา
คิดถึงตรงนี้ เฉียนเลี่ยงก็ถอนใจยาว อยู่ดีๆ ก็รู้สึกท้อแท้
ในตอนนี้เอง จางโหย่วฝูพูดขึ้นว่า “หัวหน้าเฉียน ผมลืมบอกคุณไปเลยครับ คราวนี้เสี่ยวเฉินอยากเข้าร่วมสมาคมศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีด้วย”
เฉียนเลี่ยงได้ยินดังนั้น ดวงตาพลันเปล่งประกาย “เป็นข่าวดีจริงๆ! ยินดีต้อนรับเลยครับ”
เฉินชางยิ้ม “ขอบคุณครับ”
จางโหย่วฝูกล่าวต่อไป “หัวหน้าเฉียน เอ่อ…เสี่ยวเฉินอยากเป็นคณะกรรมการของสมาคม เขาเตรียมวิทยานิพนธ์ไว้แล้วสองเล่ม เล่มหนึ่งส่งตีพิมพ์กับวารสาร ‘การปลูกถ่ายตับ’ อีกเล่มหนึ่งส่งตีพิมพ์กับ ‘นิตยสารศัลยกรรมแห่งประเทศอังกฤษ’ ใช่หรือเปล่าเสี่ยวเฉิน เล่ม
