บทที่ 421 ตาบอดหรือไง
ในโลกของผู้ใหญ่ คนเราจะต้องเก็บซ่อนความคิดเอาไว้ในใจ! ยิ่งอายุมากก็ต้องยิ่งซ่อนเอาไว้ให้ลึก! ก็เหมือนกับห้องผ่าตัดในตอนนี้ ทั้งๆ ที่คนทั้งสี่อยากได้ตัวเฉินชางแทบแย่ แต่ก็ต้องสนทนายิ้มแย้มต่อกัน ไม่แสดงความรู้สึกเป็นศัตรู หรือออกท่าออกทางให้เห็นแม้แต่น้อย
การผ่าตัดประสบความสำเร็จดี นี่ทำให้ทุกคนผ่อนคลายลงมาก
โจวหงกวงยิ้มมองหลี่เป่าซานแล้วพูดว่า “หัวหน้าหลี่ โรงพยาบาลอันดับสองของพวกคุณเป็นแหล่งกำเนิดอัจฉริยะจริงๆ เสี่ยวเฉินจะต้องพัฒนาไปได้ไกลแน่นอน! สำหรับเขาแล้วนี่เป็นการแสดงความสามารถที่ไม่เลวเลย”
หลี่เป่าซานยิ้มตอบ “หัวหน้าโจวเราล้อพวกเราเล่นหรือเปล่าครับ โรงพยาบาล 301 ของพวกคุณมีใครไม่รู้จักบ้าง ต่อไปถ้ามีโอกาสได้ไปเรียนรู้งานที่นั่น ต้องช่วยผ่อนปรนด้วยนะครับ”
โจวหงกวงพยักหน้าพลางแย้มยิ้ม “แน่นอน!”
……
พยาบาลย่วนย่วนเห็นท่าทางเสแสร้งของพวกเขาทั้งหลายก็ต้องทอดถอนใจ พวกเราไม่กล้าถามและไม่สะดวกใจที่จะพูด แต่ว่า…ทำไมหนังหน้าพวกคุณถึงหนาขนาดนี้คะ
ทั้งๆ ที่หมอเสี่ยวเฉินเป็นผู้พลิกกระแสการผ่าตัดแท้ๆ แต่ตอนนี้พวกคุณกลับยืนเสแสร้งกันอยู่ที่นี่ เฮ้อ…
ลองดูเสี่ยวเฉินบ้างสิ รับแขกได้ ทำอาหารเป็น มือนิ่งและคล่องแคล่วจนน่าตกใจ พละกำลังก็มหาศาลไม่มีใครเทียบ…
เมื่อผ่าตัดเสร็จแล้ว หัวหน้าพยาบาลก็รีบเก็บของเพื่อเตรียมการผ่าตัดเคสต่อไป ย่วนย่วนส่ายหน้าปลงๆ พาตัวเองเข้
