ได้!”
อันที่จริงเฉินชางสร้างความเหนือคาดและตกตะลึงให้โจวหงกวงมาก เขาคิดไม่ถึงเลยว่าการมามณฑลตงหยางในครั้งนี้จะได้พบเจอเรื่องเช่นนี้ด้วย
คิดไปคิดมาโจวหงกวงก็ถามอย่างแปลกใจว่า “หัวหน้าหลี่ แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลพวกคุณเป็นยังไงบ้างนะครับ ที่เมืองหลวง แผนกฉุกเฉินไม่ค่อยดีเลย!”
หลี่เป่าซานพยักหน้า “ครับ คุณเองก็ทราบสถานการณ์ของแผนกฉุกเฉินดี มันก็เหมือนกันหมดทั้งประเทศแหละครับ พวกหมออาวุโสไม่อยากมาและโควต้าบรรจุเข้าแผนกฉุกเฉินของพวกเราในแต่ละปีก็มีไม่มาก สุดท้ายก็ได้แต่รับพวกหน้าใหม่เก่งๆ เข้ามา แต่ก็ยังรั้งพวกเขาไว้ไม่ได้เพราะแผนกฉุกเฉินให้สวัสดิการไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ดังนั้นคนหนุ่มสาวจึงเปลี่ยนรุ่นค่อนข้างเร็ว แต่คนที่ยังอยู่ต่อก็เป็นคนเก่งกันทั้งนั้น อย่างเสี่ยวเฉินก็อยู่มาตั้งแต่แรก”
“เสี่ยวเฉินเรียนจบแค่ระดับปริญญาตรีแล้วก็มาทำงานที่แผนกฉุกเฉิน ทรมานอยู่สามปีถึงจะเก่งได้แบบนี้ พิจารณาดูแล้วทักษะเรื่องศัลยกรรมมันก็ฝึกกันได้ คนรุ่นใหม่อยู่ที่แผนกฉุกเฉินย่อมมีเวทีให้แสดงฝีมือมาก มีโอกาสลงมือมากมาย ทำให้พัฒนาเร็ว”
โจวหงกวงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปโดยพลัน เฉินชางจบแค่ปริญญาตรีหรือ
นี่มันหมายความว่าอย่างไร
ความสามารถในการเติบโตจะสูงเกินไปไหม!
ตอนที่โรงพยาบาลรับสมัครคน จะดูปัจจัยด้านค่าเฉลี่ยของพรสวรรค์ และสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์มากที่สุดคืออะไรล่ะ
ก็คือประวัติการศึกษา!
แต่เมื่อไต่เต้ามา
