บทที่ 408 ความโปรดปรานของแม่ยาย
เฉินชางถอนหายใจ ตอนแรกเขาคิดว่าที่ฉินเยว่บอกว่าแม่เธอต้องการพบเป็นเรื่องล้อเล่นเสียอีก! คิดไม่ถึงว่าเวลาพบหน้าจะมาถึงเร็วขนาดนี้!
ดูท่าทาง…ต่อจากนี้ห้ามพูดล้อเล่นกันมั่วๆ แล้ว หากเป็นจริงขึ้นมาจะทำอย่างไร
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็รู้สึกกระอักกระอ่วน เคร่งเครียด สับสนมึนงง
ให้เดินไปหาก็ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรดี!
แต่ถ้าไม่เดินไปหาก็ไม่เหมาะสม!
ถึงอย่างไร…นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เฉินชางพบเหล่าฉินในฐานะแฟนฉินเยว่ พอคิดเช่นนี้แล้วก็… คาดหวังอยู่เหมือนกัน!
เฉินชางเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นแววหยอกล้อในดวงตาของฉินเยว่ก็หัวร้อนขึ้นมาทันที!
ขี้ขลาดอะไรกัน! ไปก็ไปสิ!
เฉินชางยิ้ม ยืดอกขึ้น ก้าวเดินไปด้านหน้า
“สวัสดีครับผู้อำนวยการฉิน! สวัสดีครับคุณน้า”
เฉินชางเดินยิ้มเข้าไปทักทาย
นี่เป็นครั้งแรกที่จี้หรูอวิ๋นเห็นเฉินชางในระยะใกล้ ก่อนหน้านี้ต้องแอบมองผ่านหน้าต่างจึงเห็นเพียงคร่าวๆ ยังไม่เคยเจอเฉินชางระยะประชิดเช่นนี้มาก่อน
ความรู้สึกในการพบหน้าครั้งแรกไม่เลวเลย รูปร่างสูงเพรียว ดูมีเสน่ห์ ให้ความรู้สึกมั่นคง
จี้หรูอวิ๋นยิ้ม “เฉินชางสินะจ๊ะ ฉันได้ยินเยว่เยว่พูดถึงเธอบ่อยๆ วันหน้ามานั่งเล่นที่บ้านสิจ๊ะ!”
เฉินชางยิ้ม “แน่นอนครับ วันหน้าผมจะไปเยี่ยมเยียนถึงบ้านแน่ ผมก็ได้ยินฉินเยว่พูดถึงคุณน้าอยู่บ่อยๆ บอกว่าคุณทำประโยชน์ให้ประเทศชาติมากมาย แล้วยังบอกด้วยว่าตอนสาวๆ คุณสวยมาก วันนี้เ
