ัดการเรื่องบ้านกับผู้จัดการหวังพอดี ตอนบ่ายค่อยนัดฉินเยว่ออกมา ทำให้เธอเซอร์ไพรส์แล้วกัน
เมื่อทราบว่าฉินเยว่มีธุระเขาก็ถามไปว่า “แล้วพรุ่งนี้ตอนบ่ายคุณมีธุระหรือเปล่า”
ฉินเยว่ขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าจะทำเรื่องบ้านเสร็จหรือไม่ จึงส่งสติ๊กเกอร์ ‘ไม่รู้’ ไปให้
จากนั้นทั้งสองก็ส่งข้อความหวานๆ ตามประสาคู่รักหากันอีกสองสามประโยค ผ่านไปพักใหญ่จึงค่อยเข้านอน
……
……
เช้าวันต่อมา เวลาประมาณเก้าโมง ฉินเยว่และครอบครัวกินข้าวเสร็จแล้วก็พากันไปยังตึกอยู่อาศัยที่เขตไห่อันใหม่ ตอนนี้ฝ่ายขายของโครงการกำลังคึกคักเป็นพิเศษ
จี้หรูอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาเปล่งประกายแวววาว “เอ๋ มีกิจกรรมเหรอ ท่าทางพวกเรามาได้จังหวะพอดี!”
ฉินเยว่พยักหน้าอย่างกระตือรือร้น “ค่ะ คราวที่แล้วตอนหนูมายังไม่มีเลย ว้าว…ดูสิคะ จัดกิจกรรมใหญ่เลย”
ดูเหมือนว่าผู้หญิงจะมีเรดาร์หาของเซลล์ติดตัวมาตั้งแต่เกิด
ป้ายแบนเนอร์กิจกรรมขนาดใหญ่ถูกนำมาแขวน มีกงล้อเสี่ยงโชคของกิจกรรมซื้อบ้านแถมเฟอร์นิเจอร์วางอยู่ตรงนั้น ดูสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง
ขอเพียงซื้อบ้านก็จะร่วมกิจกรรมได้ รางวัลใหญ่คือได้รับส่วนลดค่าบ้านเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์และตกแต่งห้องฟรี ได้รับเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าฟรีอีกด้วย
ส่วนรางวัลที่ห้าซึ่งเป็นรางวัลสุดท้ายคือฟรีค่าส่วนกลางหนึ่งปี ดูแล้วน่าสนใจจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงรางวัลที่ใหญ่กว่านี้เลย!
รางวัลพวกนี้ ใครเห็นก็ต้องใจสั่น ใครเห็นก็ต้องอ
