่นนี้ก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปโดยพลัน “อาจารย์คะ…ไม่รบกวนเลย…คุณพักผ่อนหน่อยเถอะค่ะ…”
กงไต้เจินกล่าวเนิบนาบ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องเห็นอาจารย์เป็นคนอื่นคนไกลไปหรอก อาจารย์มีเรื่องจะพูดกับเธอด้วย”
“อย่างแรก ฝีมือการผ่าตัดเสริมหน้าอกของเฉินชางดีกว่าฉัน เธออย่าได้คิดเล็กคิดน้อยไปอีก”
“อย่างที่สอง ตอนนี้เฉินชางเป็นสมาชิกกลุ่มวิจัยหัวข้อการศึกษาล่าสุดของฉันแล้ว เขาอยู่ในลำดับสาม เป็นที่ปรึกษา ต่อไปเธอจะทำอะไรก็ต้องคิดให้ดี”
“อย่างที่สาม ทำเรื่องของตัวเองให้ดี อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น เรียนรู้จากแอนนี่พี่สาวของเธอให้มาก”
“สุดท้าย อาจารย์หวังว่าเธอจะทำตัวดีๆ…”
……
เมื่อวางสายแล้ว กงไต้เจินก็ถอนใจออกมา หวังว่าอันจิ้งจะรู้จักเติบโตขึ้นบ้าง คนเราหากทำอะไรราบรื่นไปหมดทุกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องดี
ในฐานะที่เป็นอาจารย์ แม้จะตำหนิแต่ก็ยังใส่ใจ
ทางด้านอันจิ้ง เมื่อวางโทรศัพท์ไปแล้วในสมองก็เต็มไปด้วยความคิดสับสน จะอย่างไรเธอก็คิดไม่ถึงว่าอาจารย์ของตนจะกล่าวกับปากว่าฝีมือการผ่าตัดเสริมหน้าอกของเฉินชางดีกว่าอาจารย์!
เป็นไปได้อย่างไร
สำหรับอันจิ้ง นี่เป็นเรื่องที่ยากจะรับไหว แต่ที่รับไม่ไหวยิ่งกว่าคือเรื่องที่เฉินชางเพิ่งเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มวิจัยของอาจารย์ เป็นสมาชิกระดับสาม ทั้งยังเป็นที่ปรึกษาเรื่องเทคนิคด้วย!
นี่…จะเวอร์ไปหรือเปล่า
เฉินชางมีความสามารถแค่ไหนกันเชียว
ตอนแรกเธออยากเข้าร่วมงานวิจัยกับอาจารย์แต่ถูกปฏิเ
