บทที่ 404 ความคิดของเฉินชาง
ชั่วขณะนั้น จางจื้อซินถึงค่อยรู้ว่าตนเองกำลังเอาความคิดคนถ่อยไปตัดสินบัณฑิต!
ทว่ากันไว้ดีกว่าแก้ จางจื้อซินไม่รู้สึกเสียใจแม้แต่น้อย ถึงอย่างไรประสบการณ์ทางสังคมและการใช้ชีวิตก็สอนเขาว่าจิตใจมนุษย์เอาแน่เอานอนไม่ได้
ถึงแม้กงไต้เจินจะมาแลกเปลี่ยนความรู้จริงๆ ตนก็ยังต้องทำเรื่องที่สมควรทำอยู่ดี แต่ในเมื่อความเข้าใจผิดถูกแก้ไขแล้ว ก็ต้องพูดคุยกันให้ดีๆ
เฉินชางชะงักไปเล็กน้อย สมาคมระดับประเทศอีกแล้วหรือ
ถ้าเข้าร่วมสมาคมนี้ เขาจะสำเร็จภารกิจได้หรือเปล่า
ตอนนี้เขามีภารกิจระดับสูงอยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือเข้าร่วมสมาคม หรือองค์กรระดับประเทศสองสมาคม
แต่…ภารกิจพื้นฐาน ‘เข้าร่วมสมาคมระดับมณฑล’ ยังไม่สำเร็จ แบบนี้จะเหมาะสมหรือ
การจัดการของระบบมีปัญหาหรือเปล่า ทำไมภารกิจระดับสูงง่ายกว่าภารกิจเบื้องต้นล่ะ
คิดถึงตรงนี้เฉินชางก็ต้องส่ายหน้า
หากจางจื้อซินได้ยินความคิดของเฉินชางเข้าคงอยากกัดเฉินชางให้ตายแน่นอน คุณคิดว่าไม่ว่าใครก็เข้าร่วมสมาคมระดับประเทศได้ถึงสองสมาคมงั้นหรือ
แถมยังเป็นสมาคมเฉพาะอาชีพและเฉพาะสาขาด้วย!
หากไม่มีผลงานที่ดีพอ หากไม่มีคำแนะนำจากบุคคลพิเศษ เช่นนั้นการจะเข้าย่อมเป็นเรื่องยาก!
ดังนั้นเมื่อได้ยินคำเชิญของกงไต้เจิน เฉินชางย่อมไม่ปฏิเสธ
เฉินชางไม่ใช่บุคคลชนชั้นพิเศษอะไร หากไม่ยอมเข้าร่วม หรือแสดงท่าทียโสโอหังให้เห็นคงเป็นเรื่องโง่มาก
ท่านรองกงส่งคำเชิ
