บทที่ 390 ดันเจี้ยนส่วนตัวระดับสูง
เฉินชางเคาะประตูห้องทำงานแล้วเปิดเข้าไป พบว่าซย่าเกาเฟิงและเถามี่อยู่ข้างในทั้งคู่
เฉินชางพยักหน้าทักทาย จากนั้นจึงพูดว่า “หัวหน้าซย่า เรียกผมเหรอครับ”
ซย่าเกาเฟิงพยักหน้ายิ้มๆ “เสี่ยวเฉินนั่งก่อนสิ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณน่ะครับ ผมกับหัวหน้าเถาอยากฟังความเห็นคุณหน่อย”
แม้เฉินชางจะแปลกใจแต่ยังคงเดินไปนั่ง
ซย่าเกาเฟิงส่งเอกสารในมือให้เฉินชาง “เสี่ยวเฉิน ลองอ่านดูสิ”
เฉินชางใช้สองมือรับมาอ่าน เมื่ออ่านจบ ดวงตาพลันเบิกกว้าง
การแข่งขันทักษะการผ่าตัดด้านศัลยกรรมหลอดเลือดหัวใจระดับประเทศ!
เฉินชางใจเต้นตึกตัก การแข่งขันนี้…ผมเข้าร่วมได้หรือเปล่า
การแข่งขันทักษะการผ่าตัดระดับประเทศจัดขึ้นทุกปีและมักจะมีหลายสาขาวิชา เพียงแต่เวลาจัดงานแตกต่างกันออกไป
เดือนพฤษภาคมของปีนี้ เหล่าเฉินเป็นตัวแทนของโรงพยาบาลไปเข้าร่วมการแข่งขันทักษะการผ่าตัดด้านศัลยกรรมทั่วไป ได้รางวัลยอดเยี่ยมกลับมาด้วย
ไม่กล่าวไม่ได้ว่าเหล่าเฉินมีทักษะด้านศัลยกรรมทั่วไปดีมากจริงๆ โดยเฉพาะการผ่าตัดเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร หมอแผนกฉุกเฉินผ่าตัดโรคเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร ระบบทางเดินอาหารได้ดีจริงๆ
แต่ว่า…ปกติหมอที่เข้าร่วมการผ่าตัดเหล่านี้ล้วนเป็นหมอระดับแพทย์เจ้าของไข้ที่มีอายุงานสูง หมอหนุ่มอย่างเฉินชางจะเข้าร่วมได้ที่ไหนกัน ถึงกระนั้น…เฉินชางก็ยังได้ผ่าตัด!
เขาอยากร่วมแข่งขันบนเวทีเดียวกับหมอเก่งๆ
