บทที่ 388 มอนสเตอร์ระดับบอส!
ขณะเดียวกัน ภายในห้องหมอของแผนก เดิมทีพวกเก่อฮว๋ายคิดว่าการผ่าตัดจบลงแล้วจึงคิดจะปิดทีวี แต่จู่ๆ ก็พบว่าภาพการถ่ายทอดสดสว่างขึ้นมาอีกครั้ง!
เมื่อเห็นภาพการผ่าตัด ทั้งสามก็มีสีหน้าดีอกดีใจขึ้นมาทันที
เซอร์ไพรส์มาก!
ไม่มีอะไรทำให้พวกเขากระตือรือร้นมากไปกว่าได้ดูการผ่าตัดแล้ว ถ้าจะมีก็คงมีเพียงการผ่าตัดที่มากขึ้นเท่านั้น
เมื่อพวกเขาสามคนเห็นเยื่อหุ้มหัวใจในจอถูกกรีดเปิด ดวงตาพลันหดเกร็ง!
เก่อฮว๋ายอดพูดไม่ได้ว่า “แย่แล้ว!”
เพื่อนร่วมงานดีกรีปริญญาเอกอีกคนหนึ่งก็รีบพยักหน้า “อืม เยื่อหุ้มหัวใจที่มีภาวะพังผืดแบบนี้หาได้ยากจริงๆ พังผืดก็เกาะติดกันแน่นขนาดนั้น ทำให้เยื่อหุ้มหัวใจหนาขึ้นอย่างชัดเจน ถ้าลงมีดไปในสภาพนี้จะแยกความตื้นลึกของแผลกรีดยากมาก”
เมื่อเยื่อหุ้มหัวใจและหัวใจด้านนอกมีพังผืดยึดแน่นจะทำให้การผ่าตัดโรคเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบแบบบีบรัดยากขึ้นมาก เพราะถ้าจะลอกพังผืดออกในสภาพเช่นนี้ ความยากลำบากจะเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า
ในตอนนี้ ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เฉินชาง ซย่าเกาเฟิงคิดจะพูดอะไรบาง อย่างแต่เถามี่รีบหยุดเขาไว้
เขาเห็นเฉินชางกำลังใคร่ครวญ!
ช่วยไม่ได้จริงๆ เจอการผ่าตัดเช่นนี้เข้าไป ไม่ใช่แค่เฉินชางหรอก กระทั่งพวกเขาทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ไม่รู้ว่าควรจะลงมืออย่างไรดี
เวลาผ่านไปสิบกว่าวินาที เฉินชางก็เริ่มเคลื่อนไหวต่อไป! เขายื่นใบมีดเข้าไป ค่อยๆ ปาดพังผืดออกทีล
