ีกวงการหนึ่งเท่านั้นเอง ดังนั้นจึงพูดได้ว่าพวกเขาค่อนข้างไร้เดียงสา
เมื่อเห็นใบหน้าตื่นเต้นและมืออันสั่นระริกของแต่ละคน…เถามี่ก็อดหน้าแดงไม่ได้!
อันที่จริงเขาก็อยากโอ้อวดความสามารถต่อหน้าซย่าเกาเฟิงบ้างเหมือนกัน! แต่นี่ก็แค่ฝีมือจอมปลอมเท่านั้น…คิดไม่ถึงว่าจะได้รับการตอบสนองขนาดนี้
คิดได้ดังนี้เถามี่กลับรู้สึกอับอายเล็กน้อย
……
……
ขณะเดียวกันภายในห้องทำงานหมอ เก่อฮว๋ายและเพื่อนร่วมงานตื่นเต้นจนตัวสั่น!
สุดยอด!
ฟินเกินไปแล้ว!
การผ่าตัดนี้ทำได้ดีจนสะใจ
พวกเขาทั้งสามไลฟ์ผ่าตัด มีความสุขยิ่งกว่าตัวเองลงมือเองเสียอีก!
เก่อฮว๋ายถึงกับร้องว่าดีอยู่หลายครั้ง!
เพื่อนร่วมงานดีกรีปริญญาเอกอีกสองคนต่างก็พากันตะโกนอย่างสิ้นสติ!
นี่ก็เหมือนกับดูถ่ายทอดสดการแข่งขัน NBA[2] LOL[3] หรือ LOK[4] รอบชิงชนะเลิศ…เหมือนการแข่งขันตัดสินประจำปีอย่างไรอย่างนั้น!
เป็นจุดสุดยอดของการทำงาน! ไม่ฟินอย่างไรไหว!
เก่อฮว๋ายจับแขนเฉินชางแน่น มองเฉินชางอย่างตื่นเต้น พูดอย่างดีอกดีใจว่า “เสี่ยวเฉิน! ดีหรือเปล่า!”
เฉินชางแข็งทื่อเป็นหุ่นกระบอก พูดไปด้วยท่าทางมึนๆ งงๆ “อ้อ ดี…”
เพื่อนร่วมงานดีกรีปริญญาเอกที่อยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาแล้วพูดว่า “ใช่แล้ว! ผมจะบอกให้ ดูมือถือจะดีกว่าดูผ่าตัดได้ไง!”
หมอดีกรีปริญญาเอกอีกคนหนึ่งพูดเสริมว่า “ใช่แล้ว เล่นมือถือจะสนุกกว่าผ่าตัดได้ไงล่ะ!”
เฉินชางไม่รู้จริงๆ ว่าของอย่างมือ
