“เป็นอะไรไปคะเหล่าฉิน”
ฉินเสี้ยวหยวนทำหน้านิ่ง ถลึงตาใส่แล้วพูด “ลูกสาวผมถูกคนอื่นรังแก โทรมาระบายกับผมแล้วเนี่ย”
เขาจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่ฉินเยว่งอแงหรือระบายความอัดอั้นตันใจกับเขาเธออายุเท่าไหร่ แต่เมื่อได้ยินเสียงเหมือนจะร้องไห้ของฉินเยว่ ฉินเสี้ยวหยวนก็แทบจะระเบิดโทสะออกมา
เขาเหล่าฉินมีลูกสาวสุดที่รักอยู่คนเดียว เธอเป็นคนรู้ความ ไม่เคยก่อเรื่องอะไร!
วันนี้ถูกคนอื่นรังแกจนแทบจะร้องไห้ จะต้องเป็นไอ้สารเลวเฉินชางแน่นอน
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉินเสี้ยวหยวนก็สบถออกมา คงไม่ใช่…ไม่ใช่ว่าสารภาพไปแล้วถูกปฏิเสธหรอกนะ
คิดถึงตรงนี้ เหล่าฉินก็ชะงักไปทันที
ขณะเดียวกัน เมื่อจี้หรูอวิ๋นได้ยินว่าลูกสาวของตนได้รับความอยุติธรรมจนเกือบจะร้องไห้ก็ตกใจจนสะดุ้ง รีบยืดตัวเตรียมโทรหาลูก “คุณอย่าเพิ่งวุ่นวายค่ะ ให้ฉันโทรถามดูก่อนว่าลูกเป็นอะไร หากเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กับคนอื่นขึ้นมา คุณก็อย่าเพิ่งเพิ่มความยุ่งยากให้ฉัน!”
จี้หรูอวิ๋นใจเย็นกว่าฉินเสี้ยวหยวนมาก เมื่ออีกฝั่งรับสาย จี้หรูอวิ๋นก็รีบถามทันที “เยว่เยว่ เป็นอะไรลูก รู้สึกไม่ดีหรือ”
ฉินเสี้ยวหยวนที่อยู่ข้างๆ ร้อนใจจนทนไม่ไหวแล้ว เขาบอกไปว่า“คุณเปิดลำโพงสิครับ ให้ผมฟังด้วย!”
จี้หรูอวิ๋นกรอกตาใส่ “ดูท่าทางไม่เอาไหนของคุณสิ!”
พูดจบก็กดเปิดลำโพงที่โทรศัพท์
ฉินเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงอัดอั้น “แม่คะ หนูถูกใจห้องชุดที่หนึ่ง หนูชอบมันมาก แต่จางฝานจะแย่งห
