กัน!
คิดได้ดังนี้ อยู่ดีๆ เมิ่งซีก็อยากหัวเราะ
เมื่อครู่ตอนที่พวกตนถามเฉินชาง เขาบอกแต่พวกตนกลับไม่ยอมเชื่อ แล้วตอนนี้เชื่อหรือยังล่ะ
เธอตกใจจริงๆ…
คิดแล้วเมิ่งซีพลันเกิดความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ความภาคภูมิใจ!
เธอมองเฉินชางยิ้มๆ พูดขึ้นว่า “คุณผ่าตัดโรคเลื่อนที่เกิดบริเวณถุงเยื่อหุ้มหัวใจได้ไม่เลวเลยนะคะ! จัดการรายละเอียดต่างๆ ได้ยอดมาก”
เก่อฮว๋ายเพิ่งตั้งสติมาฟังได้ “ผ่าตัดอะไรนะครับ โรคเลื่อนบริเวณถุงเยื่อหุ้มหัวใจหรือ นี่เป็นการผ่าตัดเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบเฉียบพลันที่มีภาวะหนองร่วมด้วยไม่ใช่หรือครับ”
ซย่าเกาเฟิงรู้สึกขัดใจจริงๆ หากอีกฝ่ายเป็นเหล็กเขาก็อยากจับยัดเข้าไปในเตาแล้วหลอมใหม่ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย สุดท้ายก็พูดไปว่า “คุณลืมคลิปผ่าตัดที่ดูวันนี้ไปแล้วหรือครับ คนที่ผ่าตัดผู้ป่วยโรคเลื่อนบริเวณถุงเยื่อหุ้มหัวใจที่มีภาวะบีบรัดหัวใจร่วมด้วยในห้องฉุกเฉินคนนั้นก็คือเสี่ยวเฉิน!”
พูดจบก็รู้สึกเหมือนยังระบายความอัดอั้นได้ไม่หมด ถึงกับต้องด่าเบาๆ ว่า “สมองหมูจริงๆ…”
เก่อฮว๋ายได้ยินดังนั้นก็ตะลึงพรึงเพริดไปโดยพลัน เขาเบิกตากว้างมองเฉินชางแล้วพูดว่า “คุณ!…คุณ!…คุณ!”
