ือ จู่ๆ เมิ่งซีก็พบว่ามือของเฉินชางใหญ่มาก นิ้วมือก็เรียวยาว เป็นมือที่สวยมาก และดูคุ้นๆ…
เมื่อเฉินชางเห็นอาจารย์เมิ่งจ้องมือของตนก็ชะงักไปทันที! หัวใจของเขาหดเกร็ง เคร่งเครียดเสียจนการล้างมือเจ็ดขั้นตอนที่ฝึกฝนจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบแล้วยังตะกุกตะกัก จิตใจไม่สงบ
เฉินชางอดทอดถอนใจไม่ได้
อาจารย์เมิ่ง ต่อไปคุณสวมชุดผ่าตัดให้มันพอดีตัวหน่อยได้ไหมครับ นี่ถ้าคุณไม่สวมชุดรัดเกินไปก็สวมชุดหลวมโพรกเชียว…
คิดถึงตรงนี้ จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกว่าส่วนที่กดดันที่สุดเมื่อต้องผ่าตัดกับอาจารย์เมิ่งไม่ใช่ตอนผ่าตัด แต่เป็นตอนล้างมือต่างหาก…
……
เมื่อเข้ามาในห้องผ่าตัดแล้ว ทั้งสามคนก็สวมชุดผ่าตัดให้เรียบร้อย
ตอนนี้วิสัญญีแพทย์เตรียมยาเรียบร้อยแล้ว รอให้การผ่าตัดเริ่มขึ้น
เก่อฮว๋ายมองเฉินชางแล้วกระซิบบอกว่า “เสี่ยวเฉิน สู้ๆ นะครับ!”
เมิ่งซีพยักหน้าให้
ส่วนวิสัญญีแพทย์ได้แต่ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแล้วเดินไปยังจุดที่สังเกตการณ์ได้ง่ายอย่างระมัดระวัง การดูเฉินชางผ่าตัดเป็นความรื่นเริงอย่างหนึ่งของเขา
เฉินชางมองคนทั้งสามพลางบ่นในใจไปหลายประโยค
พวกคุณนี่ เตรียมดูกันอย่างสนุกเชียวนะ!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็มองไปที่อาจารย์เมิ่งอย่างจงใจ ถึงอย่างไร…นี่ก็เป็นคนที่เขาต้องทำให้ตกใจอย่างแท้จริง ส่วนอีกสองคนที่เหลือ…ก็เป็นแค่ผู้ชมเท่านั้น
เมื่อเห็นท่าทางไร้อารมณ์ของอาจารย์เมิ่ง เฉินชางก็รู้สึกคาดหวังขึ้นมาทันที…
เฉินชางหันไ
