ใจจริงๆ ว่าทำไมเฉินชางถึงไม่ขอให้เถามี่เป็นอาจารย์ จะอย่างไรเถามี่ก็เป็นลูกพี่ใหญ่ในวงการศัลยกรรมหัวใจ เป็นคนระดับเดียวกับซย่าเกาเฟิง
คิดได้ดังนี้ ซย่าเกาเฟิงก็แอบวางแผนในใจว่าหากเจอเถามี่คราวหน้าจะไปแซวสักหน่อย หมอของโรงพยาบาลคุณแท้ๆ ทำไมมาขอให้หมอของโรงพยาบาลผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา เพียงแค่คิดถึงท่าทางในตอนนั้นของเถามี่ ซย่าเกาเฟิงก็เกิดคาดหวังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว เฉินชางก็เดินเข้าไป
ซย่าเกาเฟิงดวงตาเปล่งประกาย “เสี่ยวเฉิน ใช่แล้ว ผมจำได้ คุณก็เป็นหมอแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองใช่หรือเปล่า”
เฉินชางพยักหน้า “ครับ ใช่แล้ว!”
เก่อฮว๋ายชี้ไปยังคลิปการผ่าตัดที่ฉายอยู่บนกำแพงด้วยสีหน้าคาดหวังแล้วถามขึ้นว่า “คุณรู้เรื่องการผ่าตัดโรคเลื่อนบริเวณถุงเยื่อหุ้มหัวใจที่ทำในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลคุณหรือเปล่าครับ หมอที่ผ่าตัดจะต้องเป็นปรมาจารย์แน่ๆ เลย หัวหน้าเถาของแผนกศัลยกรรมหัวใจเป็นคนทำใช่ไหมครับ”
เก่อฮว๋ายถามคำถามรัวๆ จนเฉินชางไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดี
เมิ่งซีอดถามไม่ได้ว่า “เสี่ยวเฉิน ตอนนั้นคุณอยู่ด้วยหรือเปล่าคะ”
หลังจากเธอได้ยินเสียงเฉินชางแล้ว อยู่ดีๆ ก็รู้สึกคุ้นหู เมื่อคิดให้ดีก็พบว่ามันเหมือนกับเสียงในคลิปมากทีเดียว
เฉินชางพยักหน้าแล้วตอบไปตามจริง “ครับ ผมอยู่ด้วย”
เก่อฮว๋ายได้ยินดังนั้นก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันใด “เจ๋ง! เสี่ยวเฉิน ผมจะบอกอะไรให้ หากคุ