ป่วยได้
หากต้องการเปลี่ยนสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษจะต้องใช้เวลาระยะหนึ่ง แต่เนื่องจากอยู่ในระยะต้น ไม่ได้มีความรุนแรงมาก จึงกำจัดพิษออกไปได้อย่างรวดเร็ว
อาการของผู้ป่วยเสถียรแล้ว แต่มารดาของเถียนชงก็ยังถูกส่งตัวไปดูอาการที่ห้องสังเกตอาการ
การที่เธอถูกย้ายห้อง ทำให้คนเฒ่าคนแก่ในห้องผู้ป่วยรู้สึกทอดถอนใจ
“อา…ตามยุคสมัยไม่ทันจริงๆ”
“ใช่แล้ว ออกซิเจนก็เป็นพิษได้ด้วย พวกเราล้าหลังแล้ว…”
“คนเราแก่แล้วก็แก่เลย จะต้องฟังคำพูดของลูกหลานให้มาก อย่าได้สร้างความยากลำบากให้ลูกหลาน”
“ใช่แล้ว ตอนนี้พวกเด็กๆ เหนื่อยกว่าพวกเราในตอนแรกซะอีก หากพวกเราอยู่เฉยๆ ก็จะดีทุกเรื่องนั่นแหละ!”
……
ไม่มีใครตำหนิ ดูถูก หรือเหยียดหยามแม่ของเถียนชง เพียงแค่คิดว่าต้องระมัดระวังเรื่องการสูดออกซิเจนอะไรพวกนี้สักหน่อย นี่เป็นสิ่งที่เข้าใจได้ หญิงคนหนึ่งเลี้ยงดูลูกสามคนจนเติบใหญ่ กว่าจะสร้างครอบครัว เป็นเรื่องยากลำบากขนาดไหนกัน
จะต้องประหยัดเงินทุกหยวน!
บางครั้งคนที่แอดมิทอยู่ห้องเดียวกันก็มักจะพูดคุยกันไปมาจนกลายเป็นเพื่อน หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วก็ยังไปมาหาสู่กันอยู่บ่อยๆ นอกจากนี้ แม่ของเถียนชงไม่รู้เรื่อง แล้วพวกเขารู้เรื่องหรืออย่างไร
ก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกันนั่นแหละ!
หากไม่ใช่เพราะเรื่องของเธอ พวกเขาจะทำแบบนี้หรือเปล่า
แผ่นดินกว้างใหญ่ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็มีทั้งนั้น!
เฉินชางเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องผู้ป่วยก็เห็นจางซูกำล
