าขอเปลี่ยนยากับคุณค่ะ!”
ฉินเยว่ขมวดคิ้วแน่น “ให้เขาไปรอฉันที่ห้องตรวจเลยค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
เฉินชางเกิดความสงสัยขึ้นมาทันที “ใครเหรอครับ”
พยาบาลน้อยหัวเราะออกมา “หมอเสี่ยวเฉิน คุณไม่รู้หรือคะ เขามาหลายครั้งแล้ว!”
เฉินชางชะงักไป “หมายความว่ายังไงครับ”
ฉินเยว่สีหน้าเปลี่ยนไปโดยพลัน “อย่าพูดจาไร้สาระน่ะ!”
พยาบาลน้อยแลบลิ้นออกมา
หลังจากฉินเยว่เดินออกไปแล้ว นางพยาบาลน้อยก็พูดต่อไปว่า “หมอเสี่ยวเฉิน คุณต้องพยายามหน่อยนะคะ! คนที่มาขอเปลี่ยนยากับหมอฉินยังหนุ่มอยู่เลย แถมยังหล่อมากด้วย ผิวขาวสะอาดสะอ้าน เพียงแต่เป็นแผลที่หน้า เวลามาเปลี่ยนยาก็มักจะระบุชื่อฉินเยว่ ทุกครั้งที่มาก็เอาผลไม้มาฝากหมอและพยาบาลด้วย”
พยาบาลน้อยยังพูดต่อไป “ชายคนนั้นดูแล้วอายุไม่มาก แต่ท่าทางมีเงิน มาโรงพยาบาลสองครั้งแล้วก็เปลี่ยนรถสปอร์ตที่ขับทุกครั้ง! คงจะเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง!”
เฉินชางชะงักไป เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
แต่ว่า…
“หมอเสี่ยวเฉิน คุณต้องพยายามนะคะ อย่าให้ดอกไม้งามแห่งแผนกของพวกเราถูกคนอื่นแย่งไปนะคะ!”
เฉินชางเกิดความรู้สึกหวาดระแวงขึ้นมาทันที! อยู่ๆ ก็รู้สึกหัวใจถูกบีบรัด
คู่ต่อสู้หรือ
ไม่ใช่!
ทำไมผมถึงมีความคิดแบบนี้นะ
กับฉินเยว่…ผมไม่ได้สนใจสักหน่อย
เฉินชางรู้สึกสงสัยขึ้นมาแล้ว คิดไปคิดมา อยู่ดีๆ ก็ทนความสงสัยในใจไม่ไหว อยากออกไปดูสักหน่อย
เพิ่งจะเดินออกไปก็เห็นใบหน้าอันคุ้นเคย
