พยักหน้าตอบไปว่า “อืม!”
ตอนนี้เอง หวังเลี่ยงซึ่งเป็นหมอในแผนกก็เดินเข้ามา กล่าวชมเชยขึ้นประโยคหนึ่งว่า “หัวหน้าเถา พรสวรรค์ด้านศัลยกรรมหัวใจของเสี่ยวเฉียนไม่เลวเลยจริงๆ วันนี้เจาะถุงเยื่อหุ้มหัวใจได้ด้วย”
เถามี่มองเฉียนหลินสลับกับหวังเลี่ยง เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ทำเพียงส่ายหน้า
ดั่งคำโบราณว่าไว้จริงๆ ไม่กลัวไม่รู้จักสินค้า แต่กลัวสินค้าถูกเปรียบเทียบ!
เสี่ยวเฉินเริ่มผ่าตัดโรคเลื่อนที่เกิดบริเวณถุงเยื่อหุ้มหัวใจด้วยตัวคนเดียวได้แล้ว เสี่ยวเฉียนเพิ่งจะได้สัมผัสกับการเจาะถุงเยื่อหุ้มหัวใจ
จริงๆ เลย…
เฮ้อ!
ทำไมผมถึงปวดใจขนาดนี้นะ ไม่ได้การ วันหน้าจะต้องไปคุยกับเสี่ยวเฉินสักหน่อยว่าทำไมถึงไม่มาให้ผมเป็นอาจารย์ ไม่กี่วันก่อนผมเพิ่งสอนการผ่าเปิดช่องเยื่อหุ้มหัวใจให้คุณเองนะ โอเคไหม…
เถามี่อัดอั้นตันใจมาก สายตาที่ใช้มองเฉียนหลินก็ค่อนข้าง…ซับซ้อน
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา อยากจะเผยแพร่ในโมเมนต์วีแชทของกลุ่มเพื่อนจริงๆ ว่า
‘นักเรียนคนนี้โง่ไปหน่อย อยากจะโยนทิ้งแล้ว อยากสละทิ้งแล้ว อยากไล่ออกจากสำนักแล้ว จะทำยังไงดีครับ รอคำตอบอยู่นะครับ ด่วนมาก!’
