คอยรักษาแนวป้องกันสุดท้ายเอาไว้ให้ได้
บางทีคุณอาจไม่รู้ว่าบางครั้งหมอหวังให้คุณดีขึ้นยิ่งกว่าญาติของคุณเองเสียอีก
ในตอนที่ทุกคนยอมแพ้เรื่องของคุณ คนที่ไม่อยากยอมแพ้มากที่สุดก็คือหมอ
เก่อฮว๋ายมองเฉินชางด้วยอารมณ์ซับซ้อนในใจ
อิจฉา!
อิจฉามาก!
อิจฉามากจริงๆ!
ทว่าตอนนี้เขากลับได้รับสายตาจากซย่าเกาเฟิงผู้เป็นอาจารย์ของตนเข้าพอดี ความหมายที่ปรากฏในดวงตาของอีกฝ่าย เก่อฮว๋ายเข้าใจมันอย่างแจ่มแจ้ง
ชั่วขณะนั้นเขารู้สึกอับอายสุดเปรียบ!
เสียใจ!
รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง!
อารมณ์ต่างๆ นานาคั่งค้างอยู่ในอก เก่อฮว๋ายรู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง
จะตื่นตระหนกอะไร ตอนเรียนปริญญาเอก หรือเข้าปฏิบัติการทางคลินิกก็เคยผ่านประสบการณ์เย็บเช่นนี้มาแล้ว ได้ไปศึกษาเพิ่มเติมที่วิทยาลัยแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนมาหนึ่งปี ศึกษาเพิ่มเติมที่ฟู่ไหวอีกหนึ่งปี มีเรื่องไหนบ้างที่ไม่ทำให้ผู้อื่นต้องเปลี่ยนมุมมอง!
แต่ทำไมถึงไม่กล้าท้าทายภาระอันหนักอึ้งนี้
ชั่วขณะนี้ เก่อฮว๋ายรู้สึกราวกับว่าจิตใจที่ยังไม่เติบโตของตนเองกำลังถูกการเติบโตไม่หยุดยั้งของเฉินชางบดขยี้เป็นผุยผง
บางครั้งคนเราก็ต้องการการเปรียบเทียบ เช่นนี้คุณถึงจะเรียนรู้ไม่หยุดหย่อน
……
……
ปีนี้เก่อฮว๋ายอายุสามสิบห้าแล้ว มีตำแหน่งเป็นแพทย์เจ้าของไข้
ปีที่แล้วเขาสอบได้รองหัวหน้าแพทย์ แต่โรงพยาบาลไม่จ้างเขาในตำแหน่งนี้ นั่นเป็นเพราะซย่าเกาเฟิงปฏิเสธ
เขาคิดว่าเก่อฮว๋ายยังไม
