บทที่ 320 เตรียมรับความตกใจหรือยัง
ใบหน้าขาวๆ ของเฉินชางถึงกับแดงก่ำ!
จะน่าอายเกินไปแล้ว!
เขากระอักกระอ่วนถึงขีดสุด!
ลงมีดครั้งแรกแต่กลับกรีดถุงเยื่อหุ้มหัวใจไม่ได้
แทบกระอักเลือดเลยทีเดียว!
เฉินชางกระแอมออกมาเล็กน้อย มองไปทางคนทั้งสองด้วยสายตาอึดอัด ไม่สิ…สามคนหรือ
เอ๋?
หัวหน้าเกามาได้ไง!
เมื่อเห็นสายตาของคนทั้งสาม เฉินชางก็ต้องสูดหายใจลึกแล้วพูดไปอย่างเขินอายว่า “ครั้งแรกครับ ครั้งแรก…”
จากนั้นก็แอบตะโกนในใจว่า
ให้ตายเถอะ จำเป็นต้องบอกไหมเนี่ย
ผ่าตัดกรีดเยื่อหุ้มหัวใจครั้งแรกก็มีคนมาล้อมดูขนาดนี้แล้ว มันจะน่าอายเกินไปหรือเปล่า!
เมื่อได้ยินเฉินชางบอกว่าเป็นครั้งแรก เก่อฮว๋ายก็ยิ้มออกมาแล้วกล่าวอย่างเข้าอกเข้าใจว่า “อืมๆ เห็นได้ชัดเลยครับ”
ส่วนในใจกลับสาดคำว่า ‘ไอ้หนุ่มเจ้าแผนการ’ ออกมานับร้อยครั้งประหนึ่งสาดกระสุน
เฉินชางรวบรวมสมาธิแล้วลงมือผ่าตัดต่อไป
คราวนี้ถุงเยื่อหุ้มหัวใจถูกกรีดในแนวขวาง ระบายหนองออกมาอย่างระมัดระวัง การเคลื่อนไหวในคราวนี้ตะกุกตะกักเหมือนวัวแก่ลากเกวียน แต่ละขั้นตอนเป็นไปอย่างกระอักกระอ่วนสุดเปรียบ
คนทั้งสองที่ยืนดูอยู่ด้านหลังถึงกับเกิดความรู้สึกเหลือเชื่อขึ้นมาจริงๆ
จะพูดอย่างไรดี หากเฉินชางแสดงฝีมือระดับนี้ออกมาตั้งแต่แรกก็ยังพูดกันได้และยังเข้าใจได้ แต่คุณกลับเริ่มต้นอย่างไม่มีกั๊ก ผลกลับกลายเป็นว่าอยู่ดีๆ ตอนนี้ก็ติดขัด จะไม่ให้รู้สึกถึงความแตกต่างได้หรื
