บทที่ 318 พ่อหนุ่มเจ้าแผนการ!
“เฉินชาง เลิกงานตอนบ่ายแล้วรีบมาที่นี่เลยนะคะ! นั่งแท็กซี่มาเลย!”
เฉินชางได้รับโทรศัพท์จากเมิ่งซีตอนเวลาประมาณสิบเอ็ดโมง เขาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องผ่าตัดก็รีบพยักหน้าตอบตกลงไปก่อน จากนั้นจึงถามขึ้นว่า “มีอะไรหรือครับอาจารย์เมิ่ง”
เมิ่งซีพูดว่า “ผลเพาะเชื้อของผู้ป่วยเมื่อวานออกแล้วค่ะ เป็น IPD[1] และกลายพันธ์เป็น S.aureus[2] คงจะแพร่มาจากการติดเชื้อบริเวณปอด”
เฉินชางผ่อนลมหายใจ ในเมื่อมั่นใจว่าติดเชื้ออะไรเร็วขนาดนี้ต่อไปก็ง่ายแล้ว สิ่งที่ต้องทำก็คือรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ตรงกับเชื้อเป้าหมาย
การรักษาให้ถูกจุดเป็นมาตรการที่เหมาะสมที่สุด
เมื่อกล่าวจบเมิ่งซีก็เสริมอีกประโยคหนึ่ง “จากการตรวจของเหลวที่สะสมอยู่ในเยื่อหุ้มหัวใจพบว่าเป็นหนองนะคะ”
เฉินชางร้องอ้อออกมาคำหนึ่ง จากนั้นก็ชะงักไป!
“ของเหลวที่สะสมในถุงเยื่อหุ้มหัวใจกลายเป็นหนองหรือครับ”
ให้ตายเถอะ!
เฉินชางเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
เมื่อคิดถึงเมิ่งซีที่กล่าวประโยคเมื่อครู่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เฉินชางก็แทบอยากจะสำลักน้ำลายตาย
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แต่เธอกลับพูดอย่างราบเรียบ มีแต่เมิ่งซีนี่แหละที่ทำได้
ไม่ว่าจะเป็นการใช้ยาปฏิชีวนะรักษาทั้งทางร่างกาย หรือจะใช้ยาปฏิชีวนะฉีดเข้าไปบริเวณช่องปอด หรือเยื่อหุ้มหัวใจ ก็ไม่อาจป้องกันไม่ให้เกิดหนองได้เลย!
นอกจากนี้หากมีของเหลวสะสมในถุงเยื่อหุ้มหัวใจเป็น