ไข้หวัดเพราะเหนื่อยเกินไปเลยไม่ได้สนใจ”
“แต่ว่า…อยู่ดีๆ วันนี้ก็รู้สึกว่าเป็นหนักขึ้น ผมกลัวว่าจะเป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายเลยมาหาหมอ มันปวดหน้าอก รู้สึกแน่นไปหมด ตอนนี้ขนาดจะหายใจก็ยังรู้สึกกินแรงเลยครับ”
เฉินชางฟังจบก็พูดขึ้นว่า “คุณนอนลงให้ดีนะครับ เดี๋ยวผมจะเคาะดูหน่อย”
ชายคนนั้นให้ความร่วมมืออย่างดี เขานอนลงบนเตียง เฉินชางก็เริ่มตรวจด้วยการใช้นิ้วเคาะพลางถามว่าเจ็บหรือไม่
ผ่านไปสองนาทีหลังจากที่เฉินชางสรุปผลจากการใช้วิธีเคาะหน้าอกเพื่อวินิจฉัยแล้วก็พูดขึ้นว่า “หายใจลึกๆ นะครับ ใช่…หายใจเข้า…หายใจออก…”
จู่ๆ ชายคนนั้นก็ร้องโอดโอยออกมา “โอ๊ยๆๆ เจ็บๆๆ!”
ต้องผ่อนลมหายใจให้ช้าลงจึงจะเริ่มพูดออกมาได้ “ไม่ไหวครับ ไม่ไหว แค่หายใจเข้าก็เจ็บแล้ว!”
เฉินชางมองแพทย์อินเทิร์นที่อยู่ข้างๆ “ผลแล็บอยู่ไหนครับ ขอผลตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด และผลตรวจเอนไซม์การทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจด้วยครับ”
หมอเด้นท์ (Resident) ชะงักไป เมื่อเห็นเฉินชางก็รู้สึกคล้ายกับเห็นอาจารย์ เกิดความรู้สึกนับถือชื่นชมเป็นอย่างมากจึงรีบยื่นไปให้ “อาจารย์ นี่ครับ!”
เฉินชางไม่สนใจรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ หลังจากรับเอกสารมาแล้วก็เปิดอ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากนั้นจึงหยิบภาพเอกซเรย์ทรวงอกออกมาดูอีกครั้งจนเข้าใจชัดเจน
ในฐานะที่เป็นหมอคนหนึ่ง สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการวินิจฉัยโรค ตอนนี้เฉินชางวินิจฉัยภาพรวมของทรวงอกและกราฟหัวใจเรี
