บทที่ 311 สามีภรรยาแพ็คคู่
เฉินชางเดินออกมาจากห้องสังเกตการณ์ รู้สึกเจ็บที่หัวใจมากๆ!
ไม่ใช่เจ็บแบบกล้ามเนื้อหัวใจตาย! ไม่ใช่รู้สึกไม่สบายเพราะเลือดไปหล่อเลี้ยงหัวใจไม่พอ แต่มันเหมือนกับ…อืม เป็นความเจ็บปวดที่อันตรายจริงๆ เจ็บปวดจากจิตวิญญาณ
ตลอดค่ำคืนนี้ เป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความรัก ซึ่งมันสร้างความบาดเจ็บให้เฉินชางแบบเลือด -999 เลยทีเดียว
เฉินชางไม่รู้ว่าจะหายเมื่อไหร่ แต่คิดไปคิดมาก็ตัดสินใจว่าวันหลังจะไปให้ฉินเยว่ช่วยรักษา…
……
เมื่อย้อนคิดไปถึงสายตาที่ซุนเซิ่งและหนิวฮุ่ยใช้มองกัน แย้มยิ้มอย่างโง่งมให้กันเช่นนั้น เฉินชางก็รู้สึกว่าช่างดีจริงๆ!
ซุนเซิ่งมองภรรยา ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล “ที่รัก…จ่ายเงินไปเท่าไหร่”
หนิวฮุ่ยถลึงตาใส่ซุนเซิ่งที่นอนอยู่บนเตียง คิดอยากตำหนิเขา แต่เมื่อมองดูเขาแล้วก็กล่าวคำพูดตำหนิมากมายไม่ออกสักคำ ณ ตอนนี้ คำตำหนิและความน้อยเนื้อต่ำใจทั้งหมดกลายเป็นอารมณ์อ่อนโยนดุจสายน้ำไปแล้ว “หากไม่มีเงินพวกเราก็หาใหม่ได้ แต่ถ้าไม่มีคุณจะทำยังไงล่ะคะ”
มีเพียงฤดูหนาวที่รับรู้ถึงความแข็งแกร่งของต้นสน
มีเพียงช่วงเวลายากลำบากที่จะได้เห็นนิสัยที่แท้จริง
ทั้งสองเงียบงันไม่กล่าววาจา
ความเงียบเอาชนะทุกสรรพสิ่ง
ทั้งสองไม่เคยเบื่อที่จะมองกัน
เดินเคียงกันจนเส้นผมขาวโพลน
สามีภรรยาก็เปรียบเหมือนนกที่บินไปในทิศทางเดียวกัน บินคู่กันไปไม่จากลา
……
ตอนเช้า เฉินชางยังคงทำเหมือนที่ผ่
