ุ้มหัวใจก็ไม่เหมือนปอดที่มีพื้นที่สำหรับดำเนินการค่อนข้างใหญ่ ถุงหุ้มหัวใจมีพื้นที่เล็กมาก
เถามี่คิดถึงตรงนี้ก็ลังเลไปครู่หนึ่งแล้วค่อยถามขึ้นว่า “คุณ…เจาะแบบตาบอดหรือครับ”
เฉินชางพยักหน้า “ช่วยไม่ได้ครับ ตอนนั้นอยู่ในสถานการณ์พิเศษและอาการของผู้ป่วยก็ค่อนข้างอันตราย สถานการณ์บีบบังคับ ไม่ทำไม่ได้ ผมเลยต้องทำ”
ทั้งสามสบตากัน อดกลืนน้ำลายไม่ได้…เพียงแค่คิดก็รับรู้ได้ถึงความอันตรายของขั้นตอนต่างๆ แล้ว แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ทั้งสามก็ยิ่งหวาดกลัว เพราะหากทำได้ไม่ดีผู้ป่วยคงมาไม่ถึงโรงพยาบาล
หลี่เป่าซานถอนใจออกมา “คุณจะเสี่ยงเกินไปแล้ว”
เถามี่ส่ายหน้า “สถานการณ์บีบบังคับ!”
พูดกันถึงตรงนี้ สายตาที่ทั้งสามใช้มองเฉินชางก็เปลี่ยนไป
หมอในแผนกศัลยกรรมหัวใจและอายุรกรรมหัวใจในโรงพยาบาลอันดับสองมีหลายสิบคน และคนที่เจาะถุงหุ้มหัวใจด้วยวิธีการตาบอดได้นั้น…อาจจะมีแค่สองสามคน
แม้แต่พวกเถามี่เองก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะกล้าทำหรือไม่! บางที…หากอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นตนคงเลือกทำสินะ
เถามี่คิดจำลองสถานการณ์ในใจ แต่ว่า…จะสำเร็จหรือไม่ก็พูดได้ไม่ชัดเจนจริงๆ
คิดถึงตรงนี้ สายตาที่เถามี่ใช้มองเฉินชางก็เต็มไปด้วยความชื่นชม
มีความกล้าและห้าวหาญ! สามารถวินิจฉัยอาการหัวใจบีบรัดออกมาได้ และยังกล้าเจาะถุงหุ้มหัวใจ ณ สถานที่เกิดเหตุทันที มีความสามารถมาก
บางที…ความสามารถของคนเราก็ไม่ได้วัดกันที่อายุจริงๆ
เมื่อเห็นคนหนุ่มสาว