บทที่ 307 หัวหน้าแผนกในชุดนอน
ในตอนที่เฉินชางและเหล่าหลิวเดินลงบันไดของสะพานท่อ ชายหนุ่มสองคนกลัวว่าจะเกิดปัญหาจึงเข้ามาช่วยเหลือด้วยตนเอง ช่วยยกผู้ป่วยขึ้นไปถึงรถฉุกเฉิน
ทั้งสองลังเลครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจไม่ตามไปที่โรงพยาบาล
พวกเขาสองคนออกมาร้านอินเทอร์เน็ตตั้งแต่ตอนบ่าย ตอนนี้กำลังกลับไปที่มหาวิทยาลัย ไหนเลยจะรู้ว่าจะต้องมาเจอเรื่องเช่นนี้ เขาช่วยมาถึงตรงนี้ก็นับว่ามีใจเมตตามากแล้ว
หากว่า…หากว่าผู้ป่วยบอกว่าพวกเขาเป็นผู้กระทำผิด พวกเขาก็คงอธิบายอะไรไม่ได้ ดังนั้นที่พวกเขารอจนถึงตอนนี้ก็เพราะเป็นห่วงกลัวว่าชายคนนั้นเป็นอะไรไป
ทั้งสองเป็นคนหนุ่มที่เพิ่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ยังคงมีนิสัยอย่างเด็กๆ ยังรู้จักโลกใบนี้ไม่ลึกพอ ในตอนที่ต้องเผชิญกับเรื่องเช่นนี้จึงมีเพียงความคิดช่วยเหลือที่ปรากฏในสมอง
แต่ว่า…เมื่อเห็นชายคนนั้นถูกส่งตัวขึ้นรถฉุกเฉินแล้ว จู่ๆ ก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา จะอย่างไรนักศึกษาที่เรียนคณะอย่างพวกเขาก็ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ผู้ป่วย หากต้องขึ้นโรงขึ้นศาลขึ้นมาจะทำอย่างไร
ทั้งสองกลับไปโดยไม่ได้ทิ้งช่องทางติดต่อเอาไว้
เฉินชางไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือนำตัวผู้ป่วยไปส่งโรงพยาบาลเพื่อทำการช่วยเหลือในขั้นต่อไป ตรวจสอบสาเหตุของภาวะหัวใจบีบรัดให้ชัดเจน จากนั้นก็รักษาไห้ทันท่วงที
ตอนนี้เอง เสียงไซเรนของรถตํารวจก็ดังขึ้น ได้ยินดังนั้นเฉินชางก็ค
