ขึ้น
“ฮัลโหล หัวหน้าสือ? ฉันจางเยียนแผนกสูตินรีเวชค่ะ” เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากปลายสาย
สือฉีหยุดชะงักเล็กน้อย ความสัมพันธ์ระหว่างแผนกสูตินรีเวชกับแผนกศัลยกรรมเต้านมจัดว่าดีใช้ได้ ถึงอย่างไรเสียมารดาบางรายก็ไม่มีน้ำนมหลังคลอดบุตรด้วยสาเหตุต่างๆ บางครั้งก็เพราะเป็นฝีในเต้านม[1]…อะไรทำนองนี้ มักต้องมีการวินิจฉัยร่วมกันอยู่บ่อยครั้ง
สือฉีก็เลยหัวเราะออกมา “อ๋อครับ! หมอจาง มีอะไรหรือครับ”
จางเยียนค่อนข้างร้อนรน “คืออย่างนี้ค่ะหัวหน้าสือ แผนกของพวกเรารับผู้ป่วยใหม่เข้ามาหนึ่งราย”
“ผู้ป่วยเป็นผู้หญิงอายุยี่สิบแปดปี ตั้งครรภ์ได้แปดเดือนแล้ว ช่วงไตรมาสที่สามของการตั้งครรภ์จู่ๆ ก็พบว่าการดิ้นของทารกในครรภ์ลดน้อยลง หลังจากที่หัวหน้าจางกับผู้เชี่ยวชาญสองท่านวินิจฉัยร่วมกันแล้วได้ข้อสรุปว่า ทารกในครรภ์น่าจะเป็นโรคหายากอย่าง ‘โรคหลอดน้ำเหลืองรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอด[2]’ หลังจากตรวจอัลตราซาวด์แล้ว น้ำที่คั่งอยู่ในช่องเยื่อหุ้มปอดอยู่ที่ประมาณสองร้อยห้าสิบมิลลิลิตร ตอนนี้จำเป็นต้องอัลตราซาวด์เพื่อเจาะระบายของเหลวออกจากช่องเยื่อหุ้มปอด สถานการณ์อันตรายมาก จำเป็นต้องขอให้คุณมาร่วมวินิจฉัยด้วย มาช่วยพวกเราดูหน่อยนะคะ!”
สือฉีพลันชะงัก โรคหลอดน้ำเหลืองรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอด?
“ผม…ผมจะลงไปดูให้ครับ”
สือฉีบอกตามตรงว่าเขาไม่อยากไปเลย เพราะเขารู้ที่ไหนกันว่าโรคหลอดน้ำเหลืองรั่วในช่องเยื่อหุ้มปอดคือโรคอะไร
แต่ไม