ือนของถานจงหลินจากโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลแล้ว
ถานจงหลินไปดูที่ห้องทำงานก่อนหนึ่งรอบ เมื่อเห็นว่าเฉินชางรวมทั้งอันเยี่ยนจวินไม่อยู่ ถานจงหลินจึงทำเสียงจิ๊ปากไม่พอใจแล้วถอนหายใจออกมา อาศัยความใกล้ใกล้ชิด ทำให้ได้รับผลประโยชน์ก่อนคนอื่น
สองคนนี้จะต้องไปผ่าตัดแน่
เมื่อเห็นเป็นดังนี้ ถานจงหลินตัดสินใจเดินไปดูที่ห้องผ่าตัด
ทว่าตอนที่กำลังจะเดินพ้นประตูห้องทำงาน ก็เจออันเยี่ยนจวินที่เพิ่งกลับจากการร่วมวินิจฉัยโรคเดินเข้ามากะทันหัน
ถานจงหลินยิ้ม “หัวหน้าอัน สบายดีมั้ยครับ!”
อันเยี่ยนจวินยิ้มอย่างสนิทสนม “สบายดีครับ หัวหน้าถานดูสีหน้าสดใสดีนะครับ ดูท่าแล้วช่วงวันชาติจะได้พักผ่อนเต็มที่”
ถานจงหลินพยักหน้าหัวเราะ “ช่วงนี้ผิวพรรณของหัวหน้าอันดูผิวพรรณเปล่งปลั่งสุขภาพดีขึ้นนะครับ!”
อันเยี่ยนจวินชะงัก “เอ๊ะ? คุณก็ว่าไป หัวหน้าถาน ช่วงนี้ผิวพรรณของคุณก็ดูเปล่งปลั่งสุขภาพดีขึ้นเหมือนกันนะครับ”
ทั้งสองต่างสะอึกอยู่ในใจ!
ช่วงนี้กินขาหมูกินตีนหมูเยอะไปแล้ว?
ร่างกายก็เลยได้คอลลาเจนค่อนข้างเยอะ?
แต่นี่เป็นอาวุธลับ อีกเดี๋ยวจะต้องโชว์ฝีมือ ฉะนั้นจะเผยเคล็ดลับไม่ได้เด็ดขาด
หลังจากที่ทั้งสองทักทายกันพอเป็นพิธีแล้ว จู่ๆ ถานจงหลินก็ถามขึ้นว่า “เสี่ยวเฉิน?”
อันเยี่ยนจวินส่ายหน้า ถามพยาบาลเสี่ยวหลินว่า “เสี่ยวหลิน เสี่ยวเฉินไปไหนครับ”
เสี่ยวหลิน “เมื่อกี้นี้แผนกศัลยกรรมมือมีผู้ป่วยหนึ่งรายค่ะ หมอเสี่ยวเฉินไป