ในช่วงเช้ามีผู้ป่วยสองสามรายทยอยกันมา เฉินชางกับอันเยี่ยนจวินเข้าไปในห้องผ่าตัด เริ่มลงมือเย็บเส้นเอ็นเหมือนทุกวัน
วันนี้อันเยี่ยนจวินตัดสินใจว่าตนจะลงมือเย็บเส้นเอ็นด้วยวิธีของเฉินดูสักครั้ง เพราะถึงอย่างไรเสียช่วงเจ็ดวันที่ไม่ได้ไปไหนเขาก็ฝึกฝนมาตลอด คาดว่าจะบุกทะลวงทักษะนี้ได้แน่นอน!
ในครั้งนี้ ตนจะต้องทำให้เฉินชางมองตนด้วยมุมมองที่ต่างไปจากเดิมให้ได้!
ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่เข้ามาในห้องผ่าตัด อันเยี่ยนจวินขันอาสาทันที “เสี่ยวเฉิน ให้ผมเย็บเถอะ? คุณคอยชี้แนะผม”
เฉินชางพยักหน้า “โอเคครับ”
เฉินชางเปิดดูกระดานภารกิจของตนเอง เมื่อเห็นว่าในตอนนี้ตนเย็บเส้นเอ็นไปสี่ร้อยเก้าสิบเก้าเคสแล้ว ขาดอีกแค่หนึ่งเคสก็จะบรรลุเป้าหมาย และในขณะเดียวกัน ก็ยังบรรลุเป้าหมายขนาดเล็กได้ด้วย เฉินชางอยากรู้ว่าถ้าบรรลุเป้าหมายขนาดเล็กนี้แล้วตนจะได้รางวัลอะไรกันแน่
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร อย่างไรภายวันนี้เขาจะต้องทำภารกิจสำเร็จแน่
หลังจากที่ยาชาออกฤทธิ์แล้ว อันเยี่ยนจวินก็เริ่มลงมือเย็บเส้นเอ็น
เมื่อเห็นสภาพเส้นเอ็นที่ฉีกขาดเสียหาย อันเยี่ยนจวินพยายามลืมเทคนิคการเย็บเส้นเอ็นที่เคยร่ำเรียนมา แล้วหวนคิดถึงวิธีการของเฉิน พิจารณาแนวทางรักษาจากสภาวะของผู้ป่วยว่าควรจะเย็บแบบไหนดี
ส่วนเฉินชางยืนดูอยู่ข้างๆ ช่วงระยะเวลานี้หัวหน้าอันฝึกฝนเรียนรู้อยู่ตลอด แต่ไม่รู้ว่าทำไมทักษะการเย็บเส้นเอ็นไม่ก
