าอีกหนึ่งเล่ม ดูอะไรก็ได้ทักษะนั้น!
…
…
เฉินชางพากัวจื้อหย่งออกมาจากห้องผ่าตัด
ส่วนถานจงหลินก็เดินตามหลังเฉินชางออกมาโดยไม่พูดไม่จาอะไร เหมือนว่ากำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร
เพิ่งจะเดินพ้นประตูออกมา ก็เผชิญกับกลุ่มคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องผ่าตัดแล้ว
ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้นมีฉินเสี้ยวยวนอยู่ด้วย เมื่อเห็นเฉินชางเดินออกมา นัยน์ตาของฉินเสี้ยวยวนก็พลันเปล่งประกาย เขารีบเดินเข้ามาหาเฉินชาง “เสี่ยวเฉิน เป็นไงบ้างครับ ผ่าตัดราบรื่นดีมั้ยครับ”
เฉินชางพยักหน้า “การผ่าประสบความสำเร็จดีมากครับผู้อำนวยการฉิน ถ้าบริหารมือตามแผนก็น่าจะฟื้นฟูได้ดีมากครับ”
หลังจากที่ฉินเสี้ยวยวนได้ฟังดังนั้นแล้ว สีหน้าของเขาก็ดูปีติยินในทันใด “รองอธิบดีเหอครับ ตอนนี้คุณสบายใจแล้วหรือยังครับ”
เหอทงชะงักเล็กน้อย เขามองเฉินชาง แล้วก็มองถานจงหลินที่ยืนเหม่ออยู่ข้างหลังเฉินชาง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เห็นได้ชัดว่าเหอทงไม่สบายใจ!
เขาอดถามไม่ได้ว่า “หัวหน้าถานครับ…ใครเป็นแพทย์ผู้นำทีมผ่าตัดครับ”
ถานจงหลินรีบตอบทันที “ท่านนี้ครับ หมอเฉิน เฉินชางครับ!”
หลังจากที่เหอทงได้ฟังคำตอบแล้ว และเห็นว่าเฉินชางอายุยังน้อยมาก เขาก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ “เขา…”
เมื่อถานจงหลินเห็นสถานการณ์แล้ว เขาก็รีบอธิบายทันที “รองอธิบดีเหอครับ คุณวางใจได้เลยครับ! หมอเฉินชางเย็บเส้นเอ็นได้ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาเลย แม้แต่หวังอวี
