มีปัญหาครับฟ่านต้าเจี่ย คุณเรียกพวกเธอเข้ามาได้เลยครับ”
เมื่อฟ่านอวิ๋นสยาได้ยินเฉินชางกล่าวเช่นนี้ เธอก็พลันรู้สึกได้ถึงเกียรติศักดิ์ศรีที่เฉินชางมอบให้เป็นพิเศษ เธอรีบกล่าวขอบคุณ หัวเราะพร้อมพยักหน้า “ได้ค่ะ! คุณหมอเฉิน ฉันจะไปเรียกพวกเธอเข้ามา”
หลังจากพูดจบ ฟ่านอวิ๋นสยาหันหลังเดินออกไปเรียกเพื่อนร่วมงานสองคนนั้น “ฉันคุยให้พวกเธอเรียบร้อยแล้ว พวกเธอตามฉันมา…ท่านนี้คือคุณหมอเฉินที่ฉันติดต่อให้พวกเธอ ครั้งที่แล้วฉันกับพี่อิงมาเย็บแผลกับหมอท่านนี้ พวกเธอดูสิตอนนี้ฟื้นฟูดีมากขนาดไหน ไม่มีผลกระทบเลยสักนิด ครั้งนี้ให้คุณหมอเฉินเย็บแผลให้พวกเธอ”
ทั้งสองสีหน้าดีใจ ต่างมองเฉินชางพร้อมกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ “รบกวนด้วยนะคะคุณหมอเฉิน”
เฉินชางพยักหน้า “ตามผมมาที่ห้องหัตถการนะครับ ผมจะดูอาการให้ก่อน… …เอ่อ ต้าเจี่ยครับ คุณค่อนข้างคุ้นที่คุ้นทาง คุณพาครอบครัวของผู้ป่วยไปดำเนินการตามขั้นตอนก่อนนะครับ ผมจะดูอาการให้ผู้ป่วย อีกเดี๋ยวตรวจบาดแผลแล้วผมจะผ่าตัดเย็บแผลให้ครับ”ฟ่านอวิ๋นสยาพยักหน้าตกปากรับคำด้วยรอยยิ้ม เธอพาครอบครัวขอผู้ป่วยไปดำเนินการเรื่องเอกสาร
อันเยี่ยนจวินกับฉินเยว่รีบลุกขึ้นแล้วตามเฉินชางไปที่ห้องหัตถการ
หลังจากเอกซเรย์เสร็จก็เป็นเวลาเที่ยงกว่า อาการของผู้ป่วยไม่หนักมาก โดยปกติอาการระดับนี้จะทำการผ่าตัดในช่วงบ่าย
แต่ทั้งสองดูเร่งรีบ เฉินชางก็เลยทำการผ่าตัดให้ก่อน
ทั้งสองเคส เฉินชางท
