น้า แล้วหันไปมองเฉินชาง โค้งคำนับอย่างสุดตัวแสดงความซาบซึ้งใจ กล่าวอย่างจริงจังว่า “หมอเฉินครับ สำหรับผมแล้ว การที่มือผมกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง เรียกได้ว่าเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายความความรู้สึกในใจของผมออกมายังไง แต่…
…ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม บุญคุณในครั้งนี้ผมจะจดจำเอาไว้ แล้วถ้าวันข้างหน้าคุณมีเรื่องอะไรอยากให้ผมช่วย กรุณาติดต่อผู้จัดการของผมได้เลย รอถึงวันที่คุณแต่งงาน ผมยินดีจะไปเล่นเปียโนแทนคำอวยพรให้คุณที่งานเลยครับ! ต่อไปนี้คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผม”
ทันใดนั้นเฉินชางก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของสิงอวี่ +50]
นี่คงเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่ตนรู้จักเป็นคนแรกใช่มั้ยเนี่ย
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็หัวเราะออกมา
แต่คำพูดของสิงอวี่เมื่อครู่นี้ ถ้าเป็นคนอื่นได้ฟังจะต้องดีอกดีใจมากแน่
ให้สิงอวี่มาเล่นเปียโนที่งานแต่งงานได้ มีใครทำได้บ้าง
ไม่ใช่แค่มีเงินเพียงอย่างเดียวก็จะทำได้ การที่สิงอวี่ยินยอมมาเล่นเปียโนให้เช่นนี้นับว่าเป็นเกียรติอย่างหนึ่ง
เมื่อช่วงระยะเวลาก่อนหน้านี้สิงอวี่ไปถูกเชิญให้ไปบรรเลงเปียโนในงานเฉลิมพระชนมพรรษาของราชินีแห่งราชวงศ์อังกฤษ
ความจริงแล้วในฐานะที่สิงอวี่เป็นนักเปียโนคนหนึ่ง วิธีตอบแทนความซาบซึ้งใจที่เขาคิดได้ก็คือการบรรเลงเปียโนอย่างสุดพลังความสามารถให้กับเฉินชางแทนคำอวยพรที่ดีที่สุดให้เฉินในช่วงเวลาที่แสนพิเศษของเฉินช
