แต่…เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าเฉินชางจะเก่งไปหวังอวี้ซาน
ถ้าบอกว่าเฉินชางเป็นจอมยุทธ์แห่งยุทธจักร งั้นหวังอวี้ซานก็เป็นปรมาจารย์ในยุคนั้น!
เรียกได้ว่าห่างชั้นกันมาก!
แต่กระบวนท่าในการเย็บเส้นเอ็นของเฉินชางในขั้นตอนต่อไปทำเอาถานจงหลินถึงรู้สึกว่าตนช่างโง่เขลา
เฉินชางใช่จอมยุทธ์แห่งยุทธจักรที่ไหนกัน
เขาคือต๊กโกวคิ้วป้าย[1]!
ถานจงหลินรู้สึกยากจะยอมรับ
กล่าวให้ถูกต้องสักหน่อยคือนี่เป็นครั้งที่สามที่ถานจงหลินเห็นเฉินชางเย็บเส้นเอ็น ทั้งสามครั้งที่ได้เห็นล้วนเปิดมุมมองใหม่ให้กับถานจงหลินทุกครั้ง!
ครั้งแรกคือตอนที่เฉินชางเย็บเส้นเอ็นให้กับอู๋กัง ถานจงหลินกล่าวตามความจริงว่าเจ้าเด็กคนนี้ทำให้นัยน์ตาเขาเปล่งประกาย! ฝีมือเย็บเส้นเอ็นของเฉินชางในครั้งนั้นเรียกได้ว่ามีฝีมือระดับสูง
ครั้งที่สองเฉินชางเย็บเส้นเอ็นให้จางเค่อฉิน ในครั้งนั้นถานจงหลินรู้สึกได้เลยว่าฝีมือเย็บเส้นเอ็นของเฉินชางพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น ไม่แน่ว่าอาจจะเก่งกว่าตัวเขาเองด้วยซ้ำ! และในครั้งนั้นเรียกได้ว่ามีฝีมือระดับปรมาจารย์แล้ว!
ส่วนครั้งที่สามก็คือครั้งนี้ ฝีมือการเย็บเส้นเอ็นของเฉินชางก้าวเข้าสู่ระดับตกผลึกเคล็ดวิชา ถึงกับดึงจุดเด่นของแต่ละวิธีออกมาประยุกต์ใช้ได้อย่างชาญฉลาด ครั้งนี้เฉินชางมีแนวโน้มว่ามีฝีมือจะอยู่ในระดับสมบูรณ์แล้ว!
ไม่นานเฉินชางก็เย็บเส้นเอ็นเส้นแรกเสร็จสมบูรณ์!
ทั้งสามถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ!
เย็บได้ล้ำเลิศม
