บทที่ 259 กู้สถานการณ์? ไม่กู้สถานการณ์!
เมื่อทุกคนในห้องประชุมเห็นว่าสถานการณ์ในห้องผ่าตัดอยู่ๆ ก็หยุดนิ่งชั่วขณะ ทุกคนต่างก็ชะงักงัน!
“เกิดอะไรขึ้น”
“ไม่รู้สิ!”
“ทำไมหยุดผ่าตัด!”
“ผมไม่แน่ใจ แต่…จากสิ่งที่เห็นก็ไม่มีอะไรผิดปกตินะ?”
“เกิดเรื่องอะไรกันแน่”
“จะต้องเกิดเรื่องแน่…”
…
ในตอนนี้สีหน้าของทั้งสามคนในห้องผ่าตัดดูวิตกกังวลอย่างหนัก หวังอวี้ซานขมวดคิ้วมุ่น ถานจงหลินจ้องหาตำแหน่งที่ปริแตกไม่ไม่ละสายตา ส่วนฉางหงเหล่ยเหงื่อท่วมทั้งตัว!
เพราะเธอเป็นคนที่บอกให้ดึงปลายไหมจนทำให้รอยแผลที่เย็บไว้แล้วปริ!
เธอเกิดเสียใจในภายหลัง!
แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาบ่นว่า ทั้งสามคนจำเป็นต้องช่วยกันค้นหาต้นตอของปัญหา จากนั้นก็คิดวิธีแก้
หมอสามคนไม่พอแล้ว หวังอวี้ซานเงยหน้าขึ้น “เสี่ยวเฉิน คุณมาช่วยทางนี้หน่อยครับ”
พยาบาลรีบเปลี่ยนสวมชุดผ่าตัดให้เฉินชางทันที หลังจากที่เฉินชางเดินเข้ามาแล้ว
ในแววตาของเฉินชางก็ปรากฏสัญลักษณ์สีแดง [เส้นเอ็น] บาดแผลปริแตก
เฉินชางชะงัก!
บาดเจ็บระดับสอง?
อุบัติเหตุในห้องผ่าตัด?
หรือว่า…
แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไร ที่แน่ๆ คือการผ่าตัดในตอนนี้เข้าสู่สถานการณ์เลวร้ายแล้ว
โชคดีที่หวังอวี้ซานเปี่ยมล้นด้วยประสบการณ์ ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกลนลาน แต่พยายามหาแผนรับมือ
แต่หวังอวี้ซานตรึกตรองอยู่นานมากๆ เขาไม่อาจรับประกันอัตราความสำเร็จในการผ่าตัดเคสนี้ได้แล้ว
รักษาหาย…กลายเป็นเรื่อ
