้ว แต่ผ่าตัดไปสิบครั้ง มีเพียงสามครั้งที่ได้หนึ่งร้อยคะแนน
หลังจากที่ผ่าตัดไปหนึ่งร้อยครั้ง ทุกสิบครั้งจะมีคะแนนพังผืดหนึ่งร้อยคะแนนห้าครั้ง
เฉินชางยังไม่พอใจ!
การผ่าตัดประเภทนี้ ถ้าตนจะเข้าไปมีส่วนร่วม ตนก็ต้องทำให้อยู่ในระดับที่ประสบความสำเร็จให้ได้!
มิฉะนั้นแล้ว เฉินชางก็จะไม่ยอมให้ตนเองก่อเรื่องวุ่นวาย
แต่อัตราความสำเร็จหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์มันง่ายขนาดนั้นที่ไหนกัน!
หลังจากที่ผ่าตัดเสร็จเป็นครั้งที่สองร้อย อัตราความสำเร็จก็สูงขึ้นถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์
ครั้งที่สามร้อย…
ครั้งที่สี่ร้อย….
จนกระทั่งถึงครั้งที่ห้าร้อย อัตราความสำเร็จก็สูงขึ้นช้าลงเรื่อยๆ
เฉินชางตกตะลึง
ถึงขั้นที่มีบางครั้งที่ขึ้นแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ บางครั้งก็เพิ่มขึ้นแค่สองเปอร์เซ็นต์ ฉินชางถึงกับงงงวย
ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกัน
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดกังวลไม่ได้
เวลาที่อยู่ในห้องจำลองการผ่าตัดจะไม่รู้สึกถึงเวลาที่ผ่านไปเลยสักนิด ถึงขั้นที่ไม่รู้สึกหมดแรง ทุกครั้งที่เริ่มต้นการผ่าตัด ความรู้สึกราวกับเป็นการเริ่มต้นครั้งแรก สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือไม่รู้สึกแม้กระทั่งความกระวนกระวาย ความร้อนใจ
นี่เป็นเรื่องที่เฉินชางหวาดกลัว เพราะราวกับว่าเป็นการหมุนวนที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ไม่รู้ว่าเฉินชางผ่าตัดไปกี่ครั้งแล้ว ในที่สุดอัตราความสำเร็จก็สูงขึ้นถึงหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์!
เฉินชางใช้วิธีการต่างๆ นับไม่ถ้วน ผสมผสานกับแนวต่างๆ หล