สมัยยุคเก้าศูนย์ การเย็บเส้นเอ็นด้วยเทคนิคเย็บแบบมัดหกปมแบบสมัยนี้ยังไม่มีในประเทศ ในเมืองอันหยางยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย
ในเวลานี้ จู่ๆ ฟ่านอวิ๋นสยาก็กล่าวขึ้นว่า “คุณหมอ โรงงานที่ฉันทำงานมักมีคนได้รับบาดเจ็บที่เส้นเอ็นบ่อยๆ ฉันมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ตอนที่เพื่อนคนนี้ไปหาหมอที่โรงพยาบาลบังเอิญเจอแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่มาจากเมืองหลวงพอดี ได้ยินว่าวิธีการเย็บเส้นเอ็นของทังผลลัพธ์ดีมาก อาการของเพื่อนตอนนี้ฟื้นตัวได้ดีมาก คุณหมอคุ ณเย็บแบบทังเป็นมั้ยคะ”
ปัจจุบันนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปไกลมาก ข้อมูลข่าวสารต่างๆ ก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ประชาชนได้ความรู้ต่างๆ เยอะมาก
เมื่อเฉินชางได้ยินเช่นนั้น เขาก็หัวเราะออกมา “ต้าเจี่ย ต้าเจี่ยรู้ลึกมากจริงๆ ครับ”
ฟ่านอวิ๋นสยายิ้มเขินอาย “ไอ้หยา ต้าเจี่ยก็แค่ถามไปเรื่อย อาการบาดเจ็บพวกนี้กลายเป็นโรคเรื้อรังของพวกเราไปแล้ว ก็เลยเข้าใจอาการพวกนี้มากหน่อย…
…แต่คุณหมออย่าใส่ใจคำพูดฉัน แน่นอนว่าฉันมาที่โรงพยาบาลก็เพราะฉันเชื่อมั่นในตัวคุณหมอ ลูกสาวฉันเป็นพยาบาล ฉันเข้าใจพวกคุณ”
ฟ่านอวิ๋นสยากับเหมือนกันกับหญิงวัยกลางคนส่วนใหญ่ รูปร่างอ้วนนิดๆ ริมฝีปากหนา สันจมูกโด่ง อบอุ่นเป็นกันเองมาก ตามแบบฉบับของผู้หญิงภาคเหนือ
การผ่าตัดยังไม่ทันเริ่มขึ้น เฉินชางกับฟ่านอวิ๋นสยาก็พูดคุยกันไปเยอะมาก
จู่ๆ ฟ่านอวิ๋นสยาก็กล่าวขึ้นว่า “พวกคุณเป็นคนมีความรู้ ไม่เหมือนคนสมัยฉัน ชีวิตท
