หมือนกัน ก็คือแผนกกระดูกในปัจจุบันนี้ภายใต้สถานการณ์โดยรวม ทุกเคสล้วนให้ความสำคัญกับการเอ็กชเรย์และการผ่าตัด เพียงแค่คุณมีอาการเกี่ยวกับกระดูก โดยเบื้องต้นหลังตรวจเอกซเรย์ยืนยันผลวินิจฉัยแล้ว ก็จะถูกนำตัวเข้าห้องผ่าตัด
แต่แผนกศัลยกรรมมือไม่เป็นเช่นนั้น เคสผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมมือส่วนใหญ่เป็นเคสผ่าตัดเล็ก ทางโรงพยาบาลจึงไม่จัดห้องผ่าตัดให้สำหรับเคสเหล่านี้
ทำไมล่ะ
เพราะว่าเคสผ่าตัดเหล่านั้นไม่ได้ทำเงินให้กับห้องผ่าตัดเลย ห้องผ่าตัดจัดว่าเป็นแผนกหนึ่งแผนก ซึ่งเป็นทรัพยากรที่มีจำกัด คุณยึดครองห้องผ่าตัดที่มีอยู่ไม่กี่ห้องนั้นไปทำเคสผ่าตัดเล็ก แล้วเคสผ่าตัดอื่นที่เป็นเคสใหญ่จะทำอย่างไร
กล่าวอย่างชัดเจนเลยว่า เคสเย็บเส้นเอ็นพวกนี้เป็นแค่การผ่าตัดเล็กเท่านั้น ห้องผ่าตัดสำหรับเคสผ่าตัดเล็กพวกนี้ต้องแลกมาด้วยกำลังแรงกายในการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อของบอนุมัติสร้างห้องผ่าตัดขึ้นมา ผลประโยชน์ทั้งหมดของแผนกอาศัยค่าคอมมิชชั่นจากค่าผ่าตัดของหมอเป็นส่วนใหญ่ แต่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลอันดับสองเพิ่งจะก่อตั้งแผนกศัลยกรรมมือเพิ่มขึ้นมา ในแง่ของผู้ป่วยแล้ว สิ่งนี้เป็นเหมือนอ้อยที่เข้าปากช้าง
ยกตัวอย่างเช่นคุณทำเคสผ่าตัดกระดูก ค่าใช้จ่ายสามหมื่นหยวน ค่าใช้จ่ายหลักคือค่าเครื่องมือทางการแพทย์สองหมื่นหยวน ค่าผลิตภัณฑ์ยาห้าพันหยวน ค่าผ่าตัดสองพันหยวน ค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ดสามพันหยวน แต่เงินที่โรงพยาบาลจะได้จากเคสนี
