ลาเกือบเที่ยงแล้ว เฉินชางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ช่วงบ่ายยังต้องไปงานตั้งโต๊ะรับสมัครงานด้วย
เฉินชางรับประทานอาหารที่ร้านอาหารเล็กๆ ใต้ตึกพอแก้ขัดไปก่อน จากนั้นก็กลับบ้านไปนอนหลับให้เต็มอิ่มสักงีบ
ระหว่างที่นอนอยู่บนเตียง จู่ๆ เฉินชางก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นติดต่อกัน ทันใดนั้นเขาก็พบว่าในวีแชทมีคนส่งคำขอเป็นเพื่อนมาถึงยี่สิบสามสิบข้อความ…แวบแรกที่เห็นข้อความกำกับ ทุกข้อความเป็นรูปแบบเดียวกันมาก
[สวีข่ายหลินแพทย์แผนกผิวหนังโรงพยาบาลตงต้า]
[xxx โรงพยาบาลตงต้า]
[xxx แผนกศัลยกรรมมือโรงพยาบาลหมัวตูซื่อลิ่ว]
…
เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เฉินชางถึงกับหัวเราะออกมา เขากดรับเพื่อนทีละคน
การทำการผ่าตัดเป็นงานที่เหนื่อยมากจริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เคสนี้เป็นเคสที่มีความละเอียดอ่อนมาก ทำให้เฉินชางนอนอยู่บนเตียงเพียงไม่กี่นาทีก็ผล็อยหลับไปแล้ว
ตื่นขึ้นมาอีกทีก็บ่ายสามโมงแล้ว รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก หลังจากที่เตรียมตัวพร้อมแล้วก็เรียกรถแท็กซี่ไปงานตั้งโต๊ะรับสมัครงาน
งานตั้งโต๊ะรับสมัครงานจัดภายในโรงยิมของมหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยาง บริษัทจัดหางานหลายร้อยแห่งของมณฑลตงหยางต่างก็มากันหมดแล้ว
อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยางก็เป็นมหาวิทยาลัยการแพยท์อันดับต้นของมณฑลตงหยาง ทุกปีจะมีนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาออกมาจำนวนไม่น้อย งานตั้งโต๊ะรับสมัครงาน
