ห้ฝ่ายนั้นได้รับชมเป็นกรณีศึกษา”
เมื่อโต้วเฉียงกั๋วได้ยินเช่นนั้น เขารู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมาทันใด เขากล่าวว่า “หัวหน้าฉินครับ ครั้งนี้คุณต้องมาเหนื่อยเพราะเรา ลำบากคุณแล้วจริงๆ! ผมไม่รู้ว่าจะตอบแทนคุณยังไงดี”
ฉินเสียงโบกไม้โบกมือ “ไม่เป็นไรครับ เป็นหน้าที่ของพวกเรา บอกตามตรงนะครับ ช่วยซินซินได้ผมก็ดีใจมากแล้ว เธอเป็นสาวน้อยที่น่ารักมาก”
โต้วเฉียงกั๋วกล่าว “เอ่อ…หัวหน้าครับ ลายเส้นที่วาดไว้เมื่อกลางวันลบได้หรือยังครับ”
ฉินเสียงชะงัก “ลายเส้นอะไรครับ”
ในจังหวะนี้ โต้วซินก็หันหน้ามา
ฉินเสียงตกอยู่ในสภาวะเงียบงันในทันใด…