แผนกผิวหนังของโรงพยาบาลผมรับผู้ป่วยรายหนึ่งเข้ามา ผู้ป่วยที่โดนไฟไหม้บริเวณใบหน้า ตอนนี้กำลังเตรียมการปลูกถ่ายผิวหนัง ผมอยากจะขอให้คุณมาช่วย มาช่วยกันออกแบบแผนการรักษาสักหน่อยน่ะครับ…
…อันที่จริงแล้ว…ผู้ป่วยรายนี้เป็นเด็กสาวอายุเพิ่งจะสิบแปดปี เด็กที่หน้าตาสวยมากคนหนึ่ง เฮ้อ สิ่งที่ผมอย่างจะบอกกับคุณคือ ฐานะทางครอบครัวของผู้ป่วยแย่มาก การปลูกถ่ายผิวหนังในครั้งนี้ กว่าผู้เป็นพ่อจะรวบรวมเงินได้หลายหมื่นหยวนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แถมไม่แน่เสมอไปว่าจะพอ ในตอนแรกที่ผู้ป่วยมาที่โรงพยาบาลหลังจากโดนไฟไหม้บริเวณใบหน้า ผมเป็นคนรักษาให้เธอ”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ฉินเสียงก็ค่อนข้างเกรงใจ ถึงอย่างไรตนก็ยอมให้ตนเองได้เงินน้อยลงเพื่อเชิญให้คนอื่นมารักษาผู้ป่วยของตนได้ แต่ตนรู้สึกไม่สบายใจถ้าจะเชิญคนอื่นให้มาช่วยรักษาผู้ป่วยของตนโดยที่ไม่จ่ายค่าตอบแทนให้
ด้วยเหตุนี้ ตอนที่บอกกับเฉินชางก็เลยอดเกรงใจไม่ได้
“เสี่ยวเฉิน คืออย่างงี้นะครับ ครอบครัวผู้ป่วยไม่มีเงินครับ ผมรู้ว่าค่าออกแบบแผนการรักษาของคุณแพงมาก ค่าผ่าตัดยิ่งสูง แต่…ครอบครัวผู้ป่วยไม่มีเงินมากขนาดนั้น เด็กสาวน่าสงสารมากครับ ผมอยากให้คุณช่วยผม ถือว่าเห็น
