หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทันใดนั้นทุกคนก็เสนอว่าจะไปนั่งเล่นที่สนามฟุตบอล
นั่งกินลมที่สนามฟุตบอลก็ชิลดี
ทุกคนนั่งล้อมวงกันอยู่ที่สนามหญ้าเทียม ดมกลิ่นหญ้าเทียมที่คล้ายกลิ่นยางลบ ส่งเสียงหัวเราะสนุกสนาน
ต่างฝ่ายต่างถามกันและกันว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ทำอะไร แล้วพรุ่งนี้จะไปไหน เล่าให้กันฟังว่าช่วงสามปีที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง
ติเรื่องที่โรงพยาบาลไม่มองแพทย์ที่เข้ามาฝึกอบรมเป็นแพทย์
บ่นเรื่องหางานยาก
บ่นเรื่องอาชีพแพทย์ แพทย์ที่มีอายุรายได้ดี สวัสดิการดีกว่าแพทย์วัยหนุ่มสาว ซึ่งเป็นวัยที่ต้องการเงินไปขอสาวแต่งงานมากที่สุด แต่กลับมีรายได้น้อย
คุยกันเรื่องตลาดค้าหมูว่าค้าขายดีมาก หรือว่าพวกเขาควรจะเป็นอาชีพดี
พออายุสามสิบ คิดอะไรก็รอบคอบมากยิ่งขึ้น
ขณะที่เฉินชางกำลังนั่งใจลอยอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็พบว่าแค่พริบตาเดียวก็ผ่านไปสามปีแล้ว ทุกคนต่างก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ยังคงไร้เดียงสา ยังคงเรียบง่าย ยังคงจน
มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง เฉินชางรู้สึกว่าเส้นผมบนศีรษะของทุกคนบางลงไปมากจนหัวเถิกขึ้นเล็กน้อย ทุกคนต่างเผชิญกับความกดดันที่สูงขึ้น เลือกแฟนคนที่หน้าตาธรรมดามากขึ้น ใช้ชีวิตอย
