อนหายใจออกมาด้วยความกระวนกระวายใจ พวกเราก็ไม่กล้าถาม แล้วก็ไม่กล้าพูดด้วย…
เฉินชางอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ “ผมเตรียมจะกระตุ้นปอดเพื่ออาศัยอากาศจากการหายใจ ใช้ประโยชน์จากอากาศหมุนเวียนที่อยู่ด้านล่างกับปอดที่ขยายใหญ่ขึ้นดันซีสต์ทั้งก้อนออกมาจนหล่นมาอยู่ในกะละมังน้ำเกลือที่เตรียมไว้…”
“…เข้าใจหรือยังครับ”
คำพูดหนึ่งประโยคที่ทำเอาจิ่งหรานถึงกับตกตะลึง!
“เชี่ย!”
จิ่งหรานที่ได้รับการบ่มเพาะมารยาทอันดีงามมาตั้งแต่เกิดอดสบถคำนี้ออกไปไม่ได้!
นี่เป็นสิ่งที่ไม่ว่าจะคิดยังไงตนก็คิดไม่ถึง!
แม้แต่ตอนที่เขาเห็นคนเป็นโรคหนอนแมลงวัน[1]เป็นครั้งแรก เขายังไม่รู้สึกสั่นคลอนขนาดนี้ ทว่าในตอนนี้พอได้ฟังแนวคิดของเฉินชางแล้ว เขาก็อดสบถคำว่า ‘เชี่ย’ ออกมาไม่ได้! (ถ้ามือซนก็ลองไปเสิร์ชรูปดูในไป่ตู้ว่าโรคนี้หน้าตาเป็นยังไง แต่อย่ามาด่าผมทีหลังนะ คำแนะนำ: ซูมดูรูปใกล้ๆ…ดูขณะที่กินข้าวไปด้วยยิ่งอร่อย)
นี่มันเป็นความคิดของคนมีพรสวรรค์?
คิดไม่ถึงว่าจะอาศัยระบบหายใจกับแรงดันภายในขับถุงซีสต์ออกมา!
นี่มันแนวคิดของคนมีพรสวรรค์ชัดๆ!
ผู้ชายที่ชื่อเฉินชางคนนี้ดูจะเก่งกาจเกินไปแล้วหรือเปล่า?
ยอดเยี่ยม!
ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว!
เมื่
