ระหว่างเดินทางไปที่ห้องผ่าตัด ความรู้สึกที่จิ่งหรานมีต่อเฉินชางเรียกได้ว่าเต็มไปด้วยความทึ่ง!
ระหว่างที่จิ่งหรานเดินไปพร้อมกับเฉินชาง เขาก็อดถามไม่ได้ว่า “หมอเฉินครับ คุณเรียนรู้เกี่ยวโรคพยาธิไฮดาติดในปอดมาจากที่ไหนหรือครับ”
เฉินชางดูเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ “คุณหมายถึงการผ่าตัดหรือการวินิจฉัยครับ”
จิ่งหรานกล่าว “ทั้งสองอย่างเลยครับ เรื่องการวินิจฉัยก่อนก็ได้ครับ ผมสังเกตเห็นว่าคุณเข้าใจในภาพเอกซเรย์ทั้งแบบซีทีสแกนและแบบอัลตร้าซาวด์ได้แตกฉานมาก คุณทำได้ยังไงครับ”
เฉินชางกระแอมเล็กน้อย “ผมเคยอยู่แผนกรังสีวิทยาสองเดือน เคยอยู่ห้องอัลตร้าซาวด์หนึ่งเดือนครับ”
จิ่งหรานถึงกับเงียบงันพูดอะไรไม่ออก รู้สึกไม่อยากคุยกับเฉินชางขึ้นมากะทันหัน
มีการจัดให้ไปประจำแผนกต่างๆ แบบสุ่มสี่สุ่มห้าที่ไหนกัน
คุณเห็นผมเป็นคนโง่หรือไง
ถึงจะเห็นสายตาที่ดูแน่วแน่จริงจังของเฉินชาง จิ่งหราน...ก็ยังไม่เชื่อ!
ไม่มีทางเป็นไปได้!
คุณใช้เวลาเรียนรู้แค่หนึ่งเดือนดันเก่งกว่าเพื่อนผมที่เป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอกเสียอีก คุณล้อผมเล่นอยู่ใช่มั้ยเนี่ย?
จิ่งหรานรู้สึกว่าถ้าเฉินชางไม่ได้กำลังโม้อยู่ก็กำลังตอบคำถามตนแบบขายผ้
