ภาคเรียนของนักศึกษาใหม่ เพื่อไปกล่าวสุนทรพจน์ใช่มั้ยครับ”
เฉินชางชะงัก “ผมเป็นนักศึกษาใหม่ระดับปริญญาโทของปีนี้ครับ ผมเข้าไปฟังคุณกล่าวสุนทรพจน์ที่หอประชุม จริงๆ นะครับ ผมไม่ได้หลอกคุณ คุณอย่าคิดว่าผมโม้ สิ่งที่ผมพูดทั้งหมดเป็นความจริง!”
ไม่รู้ว่าเฉียนเลี่ยงเดินมาอยู่ด้านหลังพวกเขาตั้งแต่เมื่อไร กล่าวลอยๆ ว่า
“จริงครับหมอจิ่ง เสี่ยวเฉินเป็นนักศึกษาใหม่ระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยเราปีนี้ สาขาศัลยกรรมหัวใจ”
จู่ๆ จิ่งหรานก็พบว่า [ทักษะการล้างมือเจ็ดขั้นตอน] ที่เขาเคยฝึกฝนจนถึงระดับสมบูรณ์ในอดีต ในตอนนี้ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เขาถึงติดแหง็กอยู่ขั้นที่หก?
เขามองเฉินชางอย่างลึกซึ้งทีหนึ่ง คุณทำให้จิตใจผมสั่นคลอน!
เฉินชางมองจิ่งหราน แล้วก็ถอนหายใจออกมา: พอเถอะน่า ผมไม่ได้ทำอะไรคุณเลย!
สายตาที่ทั้งสองต่างส่งให้กันไปมาทำให้เฉียนเลี่ยงประหลาดใจ ต่างฝ่ายต่างชื่นชมกันและกันละมั้งเนี่ย
ขณะที่เฉียนเลี่ยงล้างมือด้วยวิธีการล้างมือแบบเจ็ดขั้นตอนอยู่นั้น กวีดีๆ บทหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว
ยอดมนุษย์ยังต้องได้รับความช่วยเหลือ
หนึ่งแรงต้านไม่สู้รวมพลัง
ผ่าตัดหนึ่งเคสสามคนร่วมแรง
สุดท้ายยังคงต้องหันไปมองเฉินชาง
เฮ้อ…สมัยโ